📜 अमरकोश
मूल श्लोक, अन्वय, सरल हिन्दी अनुवाद एवं भावार्थ सहित
← सूची · "इष" के २२ परिणाम
अमरकोश १.१.१ — स्वर्गवर्गः
यस्य ज्ञानदयासिन्धोरगाधस्यानघा गुणाः ।सेव्यतामक्षयो धीराः स श्रिये चामृताय च ॥
हे धीर पुरुषो! जो ज्ञान और दया के अथाह सागर हैं, जिनके गुण निर्दोष हैं, उन अविनाशी (परमात्मा) की सेवा लक्ष्मी (समृद्धि) और अमृत (मोक्ष) के लिये करो।
अमरकोश १.४.३ — कालवर्गः
व्युष्टं विभातं द्वे क्लीबे पुंसि गोसर्ग इष्यते ।प्रभातं च दिनान्ते तु सायं सन्ध्या पितृप्रसूः ॥
प्रातःकाल के और नाम — व्युष्ट, विभात (नपुं॰), गोसर्ग (पुं॰), प्रभात। दिन के अन्त को 'सायम्' कहते हैं; संध्या के नाम — संध्या, पितृप्रसू।
अमरकोश १.४.१९ — कालवर्गः
स्यादाश्विन इषोऽप्याश्वयुजोऽपि स्यात्तु कार्तिके ।बाहुलोर्जौ कार्तिकिको हेमन्तः शिशिरोऽस्त्रियाम् ॥
आश्विन के नाम — आश्विन, इष, आश्वयुज; कार्तिक के — बाहुल, ऊर्ज, कार्तिकिक। (ऋतुएँ —) हेमन्त, शिशिर (पुं॰/नपुं॰)।
अमरकोश १.५.१२ — धीवर्गः
समाकर्षी तु निर्हारी सुरभिर्घ्राणतर्पणः ।इष्टगन्धः सुगन्धिः स्यादामोदी मुखवासनः ॥
दूर तक खिंचने वाली गन्ध — समाकर्षी, निर्हारी; प्रिय सुगन्ध के नाम — सुरभि, घ्राणतर्पण, इष्टगन्ध, सुगन्धि; मुँह को सुवासित करने वाली वस्तु (पान आदि) — आमोदी।
अमरकोश २.४.१६५ — वनौषधिवर्गः
लामज्जकं लघुलयमवदाहेष्टकापथे ।नडादयस्तृणं गर्मुच्छ्यामाकप्रमुखा अपि ॥
ख़स के और नाम — लामज्जक, लघुलय, अवदाह, इष्टकापथ। नरकट आदि, गर्मुत् और साँवा आदि भी 'तृण' (घास) कहलाते हैं।
अमरकोश २.७.१० — ब्रह्मवर्गः
यष्टा च यजमानश्च स सोमवति दीक्षितः ।इज्याशीलो यायजूको यज्वा तु विधिनेष्टवान् ॥
यज्ञ करने वाला — यष्टा, यजमान। सोमयज्ञ करने वाला — दीक्षित। बार-बार यज्ञ करने के स्वभाव वाला — इज्याशील, यायजूक। विधिपूर्वक यज्ञ कर चुका — यज्वा।
अमरकोश २.७.११ — ब्रह्मवर्गः
स गीर्पतीष्ट्या स्थपतिः सोमपीथी तु सोमपाः ।सर्ववेदाः स येनेष्टो यागः सर्वस्वदक्षिणः ॥
बृहस्पति-यज्ञ करने वाला — स्थपति। सोमपान करने वाला — सोमपीथी, सोमपा। जिसने सर्वस्व दक्षिणा वाला (विश्वजित्) यज्ञ किया हो — सर्ववेदस्।
अमरकोश २.७.३० — ब्रह्मवर्गः
त्रिष्वथ क्रतुकर्मेष्टं पूर्तं खातादि कर्म यत् ।अमृतं विघसो यज्ञशेषभोजनशेषयोः ॥
(यज्ञिय तीनों लिङ्गों में।) यज्ञ-कर्म — इष्ट। कुआँ-तालाब खुदवाने आदि का (लोकहित) कर्म — पूर्त। यज्ञ का बचा अन्न — अमृत; भोजन का बचा अन्न — विघस।
अमरकोश २.७.५२ — ब्रह्मवर्गः
दर्शश्च पौर्णमासश्च यागौ पक्षान्तयोः पृथक् ।शरीरसाधनापेक्षं नित्यं यत्कर्म तद्यमः ॥
पक्ष के अन्त (अमावस्या और पूर्णिमा) पर किये जाने वाले यज्ञ — दर्श और पौर्णमास। शरीर से साध्य नित्य कर्म (अहिंसा आदि) — यम।
अमरकोश २.८.३ — क्षत्रियवर्गः
येनेष्टं राजसूयेन मण्डलस्येश्वरश्च यः ।शास्ति यश्चाज्ञया राज्ञः स सम्राडथ राजकम् ॥
जिसने राजसूय यज्ञ किया हो, जो (द्वादश राजाओं के) मण्डल का स्वामी हो, और जो (अन्य) राजाओं पर आज्ञा से शासन करे — वह सम्राट् है। राजाओं का समूह — राजक —
अमरकोश २.८.८३ — क्षत्रियवर्गः
धनुश्चापौ धन्वशरासनकोदण्डकार्मुकम् ।इष्वासोऽप्यथ कर्णस्य कालपृष्ठं शरासनम् ॥
धनुष — धनुस्, चाप, धन्वन्, शरासन, कोदण्ड, कार्मुक, इष्वास। कर्ण का धनुष — कालपृष्ठ।
अमरकोश २.८.८७ — क्षत्रियवर्गः
कलम्बमार्गणशराः पत्री रोप इषुर्द्वयोः ।प्रक्ष्वेडनास्तु नाराचाः पक्षो वाजस्त्रिषूत्तरे ॥
बाण के और नाम — कलम्ब, मार्गण, शर, पत्री, रोप, इषु (पुं॰/स्त्री॰)। पूरे लोहे का बाण — प्रक्ष्वेडन, नाराच। बाण के पंख — पक्ष, वाज। (आगे के शब्द तीनों लिङ्गों में।)
अमरकोश २.८.८८ — क्षत्रियवर्गः
निरस्तः प्रहिते बाणे विषाक्ते दिग्धलिप्तकौ ।तूणोपासङ्गतूणीरनिषङ्गा इषुधिर्द्वयोः ॥
छोड़ा गया बाण — निरस्त। विष-बुझा बाण — दिग्ध, लिप्तक। तरकश — तूण, उपासंग, तूणीर, निषंग, इषुधि (पुं॰/स्त्री॰) —
अमरकोश २.९.५८ — वैश्यवर्गः
कामं प्रकामं पर्याप्तं निकामेष्टं यथेप्सितम् ।गोपे गोपालगोसंख्यगोधुगाभीरवल्लवाः ॥
मनचाहा/भरपूर — काम, प्रकाम, पर्याप्त, निकाम, इष्ट, यथेप्सित। ग्वाला — गोप, गोपाल, गोसंख्य, गोधुक्, आभीर, वल्लव।
अमरकोश ३.१.९ — विशेष्यनिघ्नवर्गः
तत्परे प्रसितासक्ताविष्टार्थोद्युक्त उत्सुकः ।प्रतीते प्रथितख्यातवित्तविज्ञातविश्रुताः ॥
लगन वाला — तत्पर, प्रसित, आसक्त। इच्छित वस्तु के लिये उद्यत — इष्टार्थोद्युक्त, उत्सुक। प्रसिद्ध — प्रतीत, प्रथित, ख्यात, वित्त, विज्ञात, विश्रुत।
अमरकोश ३.१.२७ — विशेष्यनिघ्नवर्गः
आशंसुराशंसितरि गृहयालुर्ग्रहीतरि ।श्रद्धालुः श्रद्धया युक्ते पतयालुस्तु पातुके ॥
आशा/इच्छा करने वाला — आशंसु, आशंसिता। ग्रहण करने वाला — गृहयालु, ग्रहीता। श्रद्धा वाला — श्रद्धालु। गिरने वाला — पतयालु, पातुक।
अमरकोश ३.१.११० — विशेष्यनिघ्नवर्गः
अभ्यवहृतान्नजग्धग्रस्तग्लस्ताशितं भुक्ते ।क्षेपिष्ठक्षोदिष्ठप्रेष्ठवरिष्ठस्थविष्ठबंहिष्ठाः ॥
खाया हुआ — अभ्यवहृत, अन्न, जग्ध, ग्रस्त, ग्लस्त, अशित, भुक्त। क्षेपिष्ठ (सबसे शीघ्र), क्षोदिष्ठ (सबसे छोटा), प्रेष्ठ (सबसे प्रिय), वरिष्ठ (सबसे विस्तृत), स्थविष्ठ (सबसे स्थूल), बंहिष्ठ (सबसे अधिक) —
अमरकोश ३.३.३० — नानार्थवर्गः
यानाद्यङ्गे युगः पुंसि युगं युग्मे कृतादिषु ।स्वर्गेषुपशुवाग्वज्रदिङ्नेत्रधृणिभूजले ॥
युग — (पुं॰) गाड़ी का जुआ; (नपुं॰) जोड़ा, सत्ययुग आदि। (गो —) स्वर्ग, बाण, पशु (गाय), वाणी, वज्र, दिशा, नेत्र, किरण, पृथ्वी, जल —
अमरकोश ३.३.३३ — नानार्थवर्गः
मूल्ये पूजाविधावर्घोऽहोदुःखव्यसनेष्वघम् ।त्रिष्विष्टेऽल्पे लघुः काचाः शिक्यभृद्भेददृग्रुजः ॥
अर्घ — मूल्य, पूजा-विधि (अर्घ्य)। अघ — पाप, दुःख, विपत्ति। लघु — प्रिय, थोड़ा/हल्का (तीनों लिङ्ग)। काच — छींका, (मिट्टी का) भेद, आँख का एक रोग (और काँच)।
अमरकोश ३.३.४५ — नानार्थवर्गः
व्युष्टिः फले समृद्धौ च दृष्टिर्ज्ञानेऽक्ष्णि दर्शने ।इष्टिर्यागेच्छयोः सृष्टं निश्चिते बहुनि त्रिषु ॥
व्युष्टि — फल, समृद्धि (और उषःकाल)। दृष्टि — ज्ञान, आँख, देखना। इष्टि — यज्ञ, इच्छा। सृष्ट — निश्चित, बहुत (तीनों लिङ्ग)।
अमरकोश ३.३.१०२ — नानार्थवर्गः
त्रिष्विष्टमधुरौ स्वादू मृदू चातीक्ष्णकोमलौ ।मूढाल्पापटुनिर्भाग्या मन्दाः स्युर्द्वौ तु शारदौ ॥
स्वादु — प्रिय, मीठा (तीनों लिङ्ग)। मृदु — जो तीखा न हो, कोमल। मन्द — मूर्ख, थोड़ा, अकुशल, अभागा (और धीमा)। शारद —
अमरकोश ३.३.१७१ — नानार्थवर्गः
प्रकारौ भेदसादृश्ये आकाराविङ्गिताकृती ।किंशारू सस्यशूकेषु मरू धन्वधराधरौ ॥
प्रकार — भेद, समानता। आकार — इशारा (मुखाकृति), आकृति। किंशारु — अनाज का सींकुर, बाण। मरु — रेगिस्तान, पर्वत।