📜 अमरकोश
मूल श्लोक, अन्वय, सरल हिन्दी अनुवाद एवं भावार्थ सहित
← सूची · "वरे" के १७ परिणाम
अमरकोश १.३.३३ — दिग्वर्गः
भानुर्हंसः सहस्रांशुस्तपनः सविता रविः ।पद्माक्षस्तेजसांराशिश्छायानाथस्तमिस्रहा ॥
सूर्य के और नाम — भानु, हंस, सहस्रांशु, तपन, सविता, रवि, पद्माक्ष, तेजसांराशि, छायानाथ, तमिस्रहा।
अमरकोश २.७.९ — ब्रह्मवर्गः
उपाध्यायोऽध्यापकोऽथ स्यान्निषेकादिकृद्गुरुः ।मन्त्रव्याख्याकृदाचार्य आदेष्टा त्वध्वरे व्रती ॥
पढ़ाने वाला — उपाध्याय, अध्यापक। गर्भाधान आदि संस्कार कराने वाला — गुरु। वेद-मन्त्रों की व्याख्या करने वाला — आचार्य। यज्ञ में (कर्म का) आदेश देने वाला — व्रती (यजमान)।
अमरकोश २.७.२० — ब्रह्मवर्गः
वेदिः परिष्कृता भूमिः समे स्थण्डिलचत्वरे ।चषालो यूपकटकः कुम्बा सुगहना वृतिः ॥
(यज्ञ के लिये) सँवारी गई भूमि — वेदि। यज्ञ के लिये संस्कृत भूमि — स्थण्डिल, चत्वर। यूप (यज्ञ-स्तम्भ) का कड़ा — चषाल, यूपकटक। यज्ञशाला का घना घेरा — कुम्बा।
अमरकोश २.८.४० — क्षत्रियवर्गः
पार्श्वभागः पक्षभागो दन्तभागस्तु योऽग्रतः ।द्वौ पूर्वपश्चाज्जङ्घादिदेशौ गात्रावरे क्रमात् ॥
बगल का भाग — पक्षभाग। आगे का भाग — दन्तभाग। जाँघ आदि के आगे और पीछे के भाग — क्रमशः गात्र और अवर।
अमरकोश २.९.५९ — वैश्यवर्गः
गोमहिष्यादिकं पादबन्धनं द्वौ गवीश्वरे ।गोमान्गोमी गोकुलं तु गोधनं स्याद्गवां व्रजे ॥
गाय-भैंस आदि पशुधन — पादबन्धन। गायों का स्वामी — गवीश्वर, गोमान्, गोमी। गायों का झुण्ड/बाड़ा — गोकुल, गोधन।
अमरकोश ३.१.४५ — विशेष्यनिघ्नवर्गः
द्वेष्ये त्वक्षिगतो वध्यः शीर्षच्छेद्य इमौ समौ ।विष्यो विषेण यो वध्यो मुसल्यो मुसलेन यः ॥
द्वेष के योग्य (आँख की किरकिरी) — द्वेष्य, अक्षिगत। वध के योग्य — वध्य, शीर्षच्छेद्य। विष से मारने योग्य — विष्य; मूसल से मारने योग्य — मुसल्य।
अमरकोश ३.१.५४ — विशेष्यनिघ्नवर्गः
निकृष्टप्रतिकृष्टार्वरेफयाप्यावमाधमाः ।कुपूयकुत्सितावद्यखेटगर्ह्याणकाः समाः ॥
निकृष्ट/अधम — निकृष्ट, प्रतिकृष्ट, अर्व, रेफ, याप्य, अवम, अधम, कुपूय, कुत्सित, अवद्य, खेट, गर्ह्य, अणक।
अमरकोश ३.१.५७ — विशेष्यनिघ्नवर्गः
क्लीबे प्रधानं प्रमुखप्रवेकानुत्तमोत्तमाः ।मुख्यवर्यवरेण्याश्च प्रवर्होऽनवरार्ध्यवत् ॥
श्रेष्ठ/मुख्य — प्रधान (नपुं॰), प्रमुख, प्रवेक, अनुत्तम, उत्तम, मुख्य, वर्य, वरेण्य, प्रवर्ह, अनवरार्ध्य —
अमरकोश ३.१.६० — विशेष्यनिघ्नवर्गः
वड्रोरुविपुलं पीनपीव्नी तु स्थूलपीवरे ।स्तोकाल्पक्षुल्लकाः सूक्ष्मं श्लक्ष्णं दभ्रं कृशं तनु ॥
विशाल के और नाम — वड्र, उरु, विपुल। मोटा — पीन, पीवा, स्थूल, पीवर। छोटा/बारीक — स्तोक, अल्प, क्षुल्लक, सूक्ष्म, श्लक्ष्ण, दभ्र, कृश, तनु।
अमरकोश ३.२.३८ — सङ्कीर्णवर्गः
निष्ठ्यूतिर्निष्ठेवननिष्ठीवनमित्यभिन्नानि ।जवने जूतिः सातिस्त्ववसाने स्यादथ ज्वरे जूर्तिः ॥
थूकना — निष्ठ्यूति, निष्ठेवन, निष्ठीवन (समानार्थक)। वेग — जवन, जूति। समाप्ति — अवसान, साति। ज्वर — जूर्ति।
अमरकोश ३.३.२० — नानार्थवर्गः
पेटकस्त्रिषु वृन्देऽपि गुरौ देश्ये च देशिकः ।खेटकौ ग्रामफलकौ धीवरेऽपिच जालिकः ॥
पेटक — समूह भी (पिटारा भी)। देशिक — गुरु, देश का निवासी (या मार्गदर्शक)। खेटक — गाँव (खेड़ा), ढाल। जालिक — मछुआ भी (जाल डालने वाला/मकड़ी भी)।
अमरकोश ३.३.४१ — नानार्थवर्गः
शिपिविष्टस्तु खलतौ दुश्चर्मणि महेश्वरे ।देवशिल्पिन्यपि त्वष्टा दिष्टं दैवेऽपि न द्वयोः ॥
शिपिविष्ट — गंजा, चर्मरोगी, शिव (और विष्णु)। त्वष्टा — देवताओं का शिल्पी भी (बढ़ई भी)। दिष्ट — भाग्य भी (उपदिष्ट भी; पुं॰-नपुं॰ दोनों नहीं, केवल नपुं॰)।
अमरकोश ३.३.१०६ — नानार्थवर्गः
दोषोत्पादेऽनुबन्धः स्यात्प्रकृतस्यादिविनश्वरे ।मुख्यानुयायिनि शिशौ प्रकृतस्यानुवर्तने ॥
अनुबन्ध — दोष की उत्पत्ति (परिणाम), (व्याकरण में) प्रकृति-प्रत्यय के साथ लगकर लुप्त होने वाला अक्षर (इत्), मुख्य का अनुयायी, बालक, प्रकृत (विषय) का अनुवर्तन।
अमरकोश ३.३.१४९ — नानार्थवर्गः
शब्दादिपूर्वो वृन्देऽपि ग्रामः क्रान्तौ च विक्रमः ।स्तोमः स्तोत्रेऽध्वरे वृन्दे जिह्मास्तु कुटिलेऽलसे ॥
ग्राम — 'शब्द' आदि पहले लगने पर समूह (शब्दग्राम, गुणग्राम; और गाँव, स्वर-ग्राम)। विक्रम — क़दम (और पराक्रम)। स्तोम — स्तोत्र, यज्ञ, समूह। जिह्म — कुटिल, आलसी।
अमरकोश ३.३.१७९ — नानार्थवर्गः
विपुले नकुले विष्णौ बभ्रुर्ना पिङ्गले त्रिषु ।सारो बले स्थिरांशे च न्याय्ये क्लीबं वरे त्रिषु ॥
बभ्रु (पुं॰) — बड़ा नेवला, विष्णु; भूरा-पीला (तीनों लिङ्ग)। सार — बल, स्थिर (मूल) अंश (पुं॰); न्यायोचित (नपुं॰); श्रेष्ठ (तीनों लिङ्ग)।
अमरकोश ३.३.१९१ — नानार्थवर्गः
स्वर्णेऽपि भूरिचन्द्रौ द्वौ द्वारमात्रेऽपि गोपुरम् ।गुहादम्भौ गह्वरे द्वे रहोऽन्तिकमुपह्वरे ॥
भूरि, चन्द्र — सोना भी। गोपुर — कोई भी द्वार (नगर/मन्दिर का मुख्य द्वार)। गह्वर — गुफा, दम्भ। उपह्वर — एकान्त, निकट।
अमरकोश ३.४.१६ — अव्ययवर्गः
प्रागतीतार्थकं नूनमवश्यं निश्चये द्वयम् ।संवद्वर्षेऽवरे त्वर्वागामेवं स्वयमात्मना ॥
पहले (बीता हुआ) — प्राक्। निश्चय — नूनम्, अवश्यम्। वर्ष — संवत्। नीचे/इधर (बाद) — अर्वाक्। हाँ — आम्। अपने आप — स्वयम्।