📜 अमरकोश
मूल श्लोक, अन्वय, सरल हिन्दी अनुवाद एवं भावार्थ सहित
← सूची · "हर्ष" के ११ परिणाम
अमरकोश १.४.२६ — कालवर्गः
मुत्प्रीतिः प्रमदो हर्षः प्रमोदामोदसम्मदाः ।स्यादानन्दथुरानन्दः शर्मशातसुखानि च ॥
आनन्द के नाम — मुद्, प्रीति, प्रमद, हर्ष, प्रमोद, आमोद, सम्मद, आनन्दथु, आनन्द, शर्म, शात, सुख।
अमरकोश १.६.५ — शब्दादिवर्गः
आन्वीक्षिकी दण्डनीतिस्तर्कविद्यार्थशास्त्रयोः ।आख्यायिकोपलब्धार्था पुराणं पञ्चलक्षणम् ॥
तर्कशास्त्र 'आन्वीक्षिकी' और अर्थशास्त्र (राजनीति) 'दण्डनीति' कहलाता है। सत्य घटना पर आधारित कथा 'आख्यायिका', और पाँच लक्षणों वाला ग्रन्थ 'पुराण' कहलाता है।
अमरकोश १.७.३६ — नाट्यवर्गः
स्यादाच्छुरितकं हासः सोत्प्रासः स मनाक्स्मितम् ।मध्यमः स्याद्विहसितं रोमाञ्चो रोमहर्षणम् ॥
व्यंग्यपूर्ण हँसी 'आच्छुरितक'; हल्की मुस्कान 'स्मित'; मध्यम हँसी 'विहसित'; रोंगटे खड़े होना — रोमांच, रोमहर्षण।
अमरकोश २.६.१०० — मनुष्यवर्गः
तनूरुहं रोम लोम तद्वृद्धौ श्मश्रु पुम्मुखे ।आकल्पवेषौ नेपथ्यं प्रतिकर्म प्रसाधनम् ॥
शरीर के रोएँ — तनूरुह, रोम, लोम। पुरुष के मुख पर बढ़े बाल — श्मश्रु (दाढ़ी-मूँछ)। शृंगार/वेशभूषा — आकल्प, वेष, नेपथ्य, प्रतिकर्म, प्रसाधन।
अमरकोश २.१०.३ — शूद्रवर्गः
माहिष्योऽर्याक्षत्रिययोः क्षत्तार्याशूद्रयोः सुतः ।ब्राह्मण्यां क्षत्रियात्सूतस्तस्यां वैदेहको विशः ॥
क्षत्रिय पिता और वैश्या माता का पुत्र — माहिष्य; शूद्र पिता और वैश्या माता का — क्षत्ता; क्षत्रिय पिता और ब्राह्मणी माता का — सूत; वैश्य पिता और ब्राह्मणी माता का — वैदेहक।
अमरकोश ३.१.७ — विशेष्यनिघ्नवर्गः
परीक्षकः कारणिको वरदस्तु समर्धकः ।हर्षमाणो विकुर्वाणः प्रमना हृष्टमानसः ॥
परीक्षा करने वाला — परीक्षक, कारणिक। वर देने वाला — वरद, समर्धक। प्रसन्न-चित्त — हर्षमाण, विकुर्वाण, प्रमना, हृष्टमानस।
अमरकोश ३.२.१२ — सङ्कीर्णवर्गः
उन्नाय उन्नये श्रायः श्रयणे जयने जयः ।निगादो निगदे मादो मद उद्वेग उद्भ्रमे ॥
ऊपर ले जाना — उन्नाय, उन्नय। आश्रय लेना — श्राय, श्रयण। जीत — जय, जयन। कहना — निगाद, निगद। मद — माद, मद। घबराहट — उद्वेग, उद्भ्रम।
अमरकोश ३.३.१८ — नानार्थवर्गः
भूभृन्नितम्बवलयचक्रेषु कटकोऽस्त्रियाम् ।सूच्यग्रे क्षुद्रशत्रौ च रोमहर्षे च कण्टकः ॥
कटक — पर्वत का मध्य भाग, कंगन, सेना (चक्र)। कण्टक — काँटा (सुई की नोक), छोटा शत्रु, रोमांच।
अमरकोश ३.३.९९ — नानार्थवर्गः
गोष्ठाध्यक्षेऽपि गोविन्दो हर्षेऽप्यामोदवन्मदः ।प्राधान्ये राजलिङ्गे च वृषाङ्गे ककुदोऽस्त्रियाम् ॥
गोविन्द — गोशाला का स्वामी भी (श्रीकृष्ण भी)। मद, आमोद — हर्ष भी (मद = नशा, आमोद = सुगन्ध भी)। ककुद (पुं॰/नपुं॰) — प्रधानता, राजचिह्न (छत्र आदि), बैल का कूबड़।
अमरकोश ३.३.२५९ — नानार्थवर्गः
खेदानुकम्पासन्तोषविस्मयामन्त्रणे बत ।हन्त हर्षेऽनुकम्पायां वाक्यारम्भविषादयोः ॥
'बत' — खेद, दया, सन्तोष, आश्चर्य, सम्बोधन। 'हन्त' — हर्ष, दया, वाक्य-आरम्भ, विषाद।
अमरकोश ३.४.१० — अव्ययवर्गः
दिष्ट्या समुपजोषं चेत्यानन्देऽथान्तरेऽन्तरा ।अन्तरेण च मध्ये स्युः प्रसह्य तु हठार्थकम् ॥
हर्ष (सौभाग्य से) — दिष्ट्या, समुपजोषम्। बीच में — अन्तरे, अन्तरा, अन्तरेण। ज़बरदस्ती — प्रसह्य।