२२००+ धातुओं के दसों लकारों के रूप, कर्मणि-भावे प्रयोग व कृदन्त — धातु, क्रिया-रूप (गच्छति, अकरोत् ) या अर्थ (जाना, read ) से खोजें
लङ्घ् (लघिँ)
भ्वादिगण · आत्मनेपदी · धातुपाठ 01.0113
धात्वर्थ: गतौ भोजननिवृत्तौ च — जाना, उपवास करना (to go, to fast, to abstain from food)
कर्तरि — आत्मनेपद कर्मणि / भावे कृदन्त
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घते लङ्घेते लङ्घन्ते मध्यम लङ्घसे लङ्घेथे लङ्घध्वे उत्तम लङ्घे लङ्घावहे लङ्घामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घताम् लङ्घेताम् लङ्घन्ताम् मध्यम लङ्घस्व लङ्घेथाम् लङ्घध्वम् उत्तम लङ्घै लङ्घावहै लङ्घामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अलङ्घत अलङ्घेताम् अलङ्घन्त मध्यम अलङ्घथाः अलङ्घेथाम् अलङ्घध्वम् उत्तम अलङ्घे अलङ्घावहि अलङ्घामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घेत लङ्घेयाताम् लङ्घेरन् मध्यम लङ्घेथाः लङ्घेयाथाम् लङ्घेध्वम् उत्तम लङ्घेय लङ्घेवहि लङ्घेमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घिष्यते लङ्घिष्येते लङ्घिष्यन्ते मध्यम लङ्घिष्यसे लङ्घिष्येथे लङ्घिष्यध्वे उत्तम लङ्घिष्ये लङ्घिष्यावहे लङ्घिष्यामहे
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घिता लङ्घितारौ लङ्घितारः मध्यम लङ्घितासे लङ्घितासाथे लङ्घिताध्वे उत्तम लङ्घिताहे लङ्घितास्वहे लङ्घितास्महे
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम ललङ्घे ललङ्घाते ललङ्घिरे मध्यम ललङ्घिषे ललङ्घाथे ललङ्घिध्वे उत्तम ललङ्घे ललङ्घिवहे ललङ्घिमहे
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अलङ्घिष्ट अलङ्घिषाताम् अलङ्घिषत मध्यम अलङ्घिष्ठाः अलङ्घिषाथाम् अलङ्घिध्वम् उत्तम अलङ्घिषि अलङ्घिष्वहि अलङ्घिष्महि
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घिषीष्ट लङ्घिषीयास्ताम् लङ्घिषीरन् मध्यम लङ्घिषीष्ठाः लङ्घिषीयास्थाम् लङ्घिषीध्वम् उत्तम लङ्घिषीय लङ्घिषीवहि लङ्घिषीमहि
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अलङ्घिष्यत अलङ्घिष्येताम् अलङ्घिष्यन्त मध्यम अलङ्घिष्यथाः अलङ्घिष्येथाम् अलङ्घिष्यध्वम् उत्तम अलङ्घिष्ये अलङ्घिष्यावहि अलङ्घिष्यामहि
कर्मणि प्रयोग में क्रिया कर्म के अनुसार (सकर्मक धातु), भावे प्रयोग में सदा प्रथम पुरुष एकवचन (अकर्मक धातु) — आत्मनेपद के प्रत्यय।
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घ्यते लङ्घ्येते लङ्घ्यन्ते मध्यम लङ्घ्यसे लङ्घ्येथे लङ्घ्यध्वे उत्तम लङ्घ्ये लङ्घ्यावहे लङ्घ्यामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घ्यताम् लङ्घ्येताम् लङ्घ्यन्ताम् मध्यम लङ्घ्यस्व लङ्घ्येथाम् लङ्घ्यध्वम् उत्तम लङ्घ्यै लङ्घ्यावहै लङ्घ्यामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अलङ्घ्यत अलङ्घ्येताम् अलङ्घ्यन्त मध्यम अलङ्घ्यथाः अलङ्घ्येथाम् अलङ्घ्यध्वम् उत्तम अलङ्घ्ये अलङ्घ्यावहि अलङ्घ्यामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घ्येत लङ्घ्येयाताम् लङ्घ्येरन् मध्यम लङ्घ्येथाः लङ्घ्येयाथाम् लङ्घ्येध्वम् उत्तम लङ्घ्येय लङ्घ्येवहि लङ्घ्येमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम लङ्घिष्यते लङ्घिष्येते लङ्घिष्यन्ते मध्यम लङ्घिष्यसे लङ्घिष्येथे लङ्घिष्यध्वे उत्तम लङ्घिष्ये लङ्घिष्यावहे लङ्घिष्यामहे
प्रत्यय प्रयोग / अर्थ प्रातिपदिक / अव्यय पुंलिङ्ग स्त्रीलिङ्ग नपुंसकलिङ्ग
ल्युट् भाववाचक/करणवाचक कृदन्त लङ्घन — — लङ्घनम्
ण्वुल् कर्तृवाचक कृदन्त लङ्घक लङ्घकः लङ्घिका लङ्घकम्
तृच् कर्तृवाचक कृदन्त लङ्घितृ लङ्घिता लङ्घित्री लङ्घितृ
ण्यत् विध्यर्थक कृदन्त लङ्घ्य लङ्घ्यः लङ्घ्या लङ्घ्यम्
तव्य विध्यर्थक कृदन्त (करना चाहिए) लङ्घितव्य लङ्घितव्यः लङ्घितव्या लङ्घितव्यम्
अनीयर् विध्यर्थक कृदन्त लङ्घनीय लङ्घनीयः लङ्घनीया लङ्घनीयम्
क्त भूतकालिक कर्मणि कृदन्त (निष्ठा) लङ्घित लङ्घितः लङ्घिता लङ्घितम्
क्तवतु भूतकालिक कर्तरि कृदन्त (निष्ठा) लङ्घितवत् लङ्घितवान् लङ्घितवती लङ्घितवत् / लङ्घितवद्
शानच् वर्तमानकालिक कृदन्त (आत्मनेपद) लङ्घमान लङ्घमानः लङ्घमाना लङ्घमानम्
क्त्वा पूर्वकालिक अव्यय (करके) लङ्घित्वा — — —
ल्यप् पूर्वकालिक अव्यय, उपसर्ग-सहित (करके) प्रलङ्घ्य — — —
तुमुन् निमित्तार्थक अव्यय (करने के लिए) लङ्घितुम् — — —
णमुल् पूर्वकालिक/आभीक्ष्ण्य अव्यय लङ्घम् — — —
घञ् भाववाचक कृदन्त लङ्घ लङ्घः — —
क्तिन् भाववाचक स्त्रीलिङ्ग कृदन्त लङ्ग्धि — लङ्ग्धिः —
क्वसु भूतकालिक (लिट्) कृदन्त ललङ्घ्वस् ललङ्घ्वान् ललङ्घुषी ललङ्घ्वत् / ललङ्घ्वद्
इन कृदन्त-प्रातिपदिकों के सम्पूर्ण विभक्ति-रूप शब्द-रूपावली में देखें (जैसे क्त — भूत → पुंलिङ्ग "राम" के समान)।