२२००+ धातुओं के दसों लकारों के रूप, कर्मणि-भावे प्रयोग व कृदन्त — धातु, क्रिया-रूप (गच्छति, अकरोत् ) या अर्थ (जाना, read ) से खोजें
स्तूप् (ष्टूपँ)
दिवादिगण · परस्मैपदी · धातुपाठ 04.0152
धात्वर्थ: समुच्छ्राये (to grow, to rise, to escalate, to accumulate)
कर्तरि — परस्मैपद कर्मणि / भावे कृदन्त
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूप्यति स्तूप्यतः स्तूप्यन्ति मध्यम स्तूप्यसि स्तूप्यथः स्तूप्यथ उत्तम स्तूप्यामि स्तूप्यावः स्तूप्यामः
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूप्यतात् / स्तूप्यताद् / स्तूप्यतु स्तूप्यताम् स्तूप्यन्तु मध्यम स्तूप्य / स्तूप्यतात् / स्तूप्यताद् स्तूप्यतम् स्तूप्यत उत्तम स्तूप्यानि स्तूप्याव स्तूप्याम
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्तूप्यत् / अस्तूप्यद् अस्तूप्यताम् अस्तूप्यन् मध्यम अस्तूप्यः अस्तूप्यतम् अस्तूप्यत उत्तम अस्तूप्यम् अस्तूप्याव अस्तूप्याम
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूप्येत् / स्तूप्येद् स्तूप्येताम् स्तूप्येयुः मध्यम स्तूप्येः स्तूप्येतम् स्तूप्येत उत्तम स्तूप्येयम् स्तूप्येव स्तूप्येम
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूपिष्यति स्तूपिष्यतः स्तूपिष्यन्ति मध्यम स्तूपिष्यसि स्तूपिष्यथः स्तूपिष्यथ उत्तम स्तूपिष्यामि स्तूपिष्यावः स्तूपिष्यामः
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूपिता स्तूपितारौ स्तूपितारः मध्यम स्तूपितासि स्तूपितास्थः स्तूपितास्थ उत्तम स्तूपितास्मि स्तूपितास्वः स्तूपितास्मः
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम तुष्टूप तुष्टूपतुः तुष्टूपुः मध्यम तुष्टूपिथ तुष्टूपथुः तुष्टूप उत्तम तुष्टूप तुष्टूपिव तुष्टूपिम
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्तूपत् / अस्तूपद् अस्तूपताम् अस्तूपन् मध्यम अस्तूपः अस्तूपतम् अस्तूपत उत्तम अस्तूपम् अस्तूपाव अस्तूपाम
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूप्यात् / स्तूप्याद् स्तूप्यास्ताम् स्तूप्यासुः मध्यम स्तूप्याः स्तूप्यास्तम् स्तूप्यास्त उत्तम स्तूप्यासम् स्तूप्यास्व स्तूप्यास्म
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्तूपिष्यत् / अस्तूपिष्यद् अस्तूपिष्यताम् अस्तूपिष्यन् मध्यम अस्तूपिष्यः अस्तूपिष्यतम् अस्तूपिष्यत उत्तम अस्तूपिष्यम् अस्तूपिष्याव अस्तूपिष्याम
कर्मणि प्रयोग में क्रिया कर्म के अनुसार (सकर्मक धातु), भावे प्रयोग में सदा प्रथम पुरुष एकवचन (अकर्मक धातु) — आत्मनेपद के प्रत्यय।
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूप्यते स्तूप्येते स्तूप्यन्ते मध्यम स्तूप्यसे स्तूप्येथे स्तूप्यध्वे उत्तम स्तूप्ये स्तूप्यावहे स्तूप्यामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूप्यताम् स्तूप्येताम् स्तूप्यन्ताम् मध्यम स्तूप्यस्व स्तूप्येथाम् स्तूप्यध्वम् उत्तम स्तूप्यै स्तूप्यावहै स्तूप्यामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्तूप्यत अस्तूप्येताम् अस्तूप्यन्त मध्यम अस्तूप्यथाः अस्तूप्येथाम् अस्तूप्यध्वम् उत्तम अस्तूप्ये अस्तूप्यावहि अस्तूप्यामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूप्येत स्तूप्येयाताम् स्तूप्येरन् मध्यम स्तूप्येथाः स्तूप्येयाथाम् स्तूप्येध्वम् उत्तम स्तूप्येय स्तूप्येवहि स्तूप्येमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्तूपिष्यते स्तूपिष्येते स्तूपिष्यन्ते मध्यम स्तूपिष्यसे स्तूपिष्येथे स्तूपिष्यध्वे उत्तम स्तूपिष्ये स्तूपिष्यावहे स्तूपिष्यामहे
प्रत्यय प्रयोग / अर्थ प्रातिपदिक / अव्यय पुंलिङ्ग स्त्रीलिङ्ग नपुंसकलिङ्ग
ल्युट् भाववाचक/करणवाचक कृदन्त स्तूपन — — स्तूपनम्
ण्वुल् कर्तृवाचक कृदन्त स्तूपक स्तूपकः स्तूपिका स्तूपकम्
तृच् कर्तृवाचक कृदन्त स्तूपितृ स्तूपिता स्तूपित्री स्तूपितृ
ण्यत् विध्यर्थक कृदन्त स्तूप्य स्तूप्यः स्तूप्या स्तूप्यम्
तव्य विध्यर्थक कृदन्त (करना चाहिए) स्तूपितव्य स्तूपितव्यः स्तूपितव्या स्तूपितव्यम्
अनीयर् विध्यर्थक कृदन्त स्तूपनीय स्तूपनीयः स्तूपनीया स्तूपनीयम्
क्त भूतकालिक कर्मणि कृदन्त (निष्ठा) स्तूपित स्तूपितः स्तूपिता स्तूपितम्
क्तवतु भूतकालिक कर्तरि कृदन्त (निष्ठा) स्तूपितवत् स्तूपितवान् स्तूपितवती स्तूपितवत् / स्तूपितवद्
शतृ वर्तमानकालिक कृदन्त (परस्मैपद) स्तूप्यत् स्तूप्यन् स्तूप्यन्ती स्तूप्यत् / स्तूप्यद्
स्य-शतृ भविष्यत्कालिक कृदन्त स्तूपिष्यत् स्तूपिष्यन् स्तूपिष्यती / स्तूपिष्यन्ती स्तूपिष्यत् / स्तूपिष्यद्
क्त्वा पूर्वकालिक अव्यय (करके) स्तूपित्वा — — —
ल्यप् पूर्वकालिक अव्यय, उपसर्ग-सहित (करके) प्रस्तूप्य — — —
तुमुन् निमित्तार्थक अव्यय (करने के लिए) स्तूपितुम् — — —
णमुल् पूर्वकालिक/आभीक्ष्ण्य अव्यय स्तूपम् — — —
घञ् भाववाचक कृदन्त स्तूप स्तूपः — —
क्तिन् भाववाचक स्त्रीलिङ्ग कृदन्त स्तूप्ति — स्तूप्तिः —
क्वसु भूतकालिक (लिट्) कृदन्त तुष्टूप्वस् तुष्टूप्वान् तुष्टूपुषी तुष्टूप्वत् / तुष्टूप्वद्
इन कृदन्त-प्रातिपदिकों के सम्पूर्ण विभक्ति-रूप शब्द-रूपावली में देखें (जैसे क्त — भूत → पुंलिङ्ग "राम" के समान)।