२२००+ धातुओं के दसों लकारों के रूप, कर्मणि-भावे प्रयोग व कृदन्त — धातु, क्रिया-रूप (गच्छति, अकरोत् ) या अर्थ (जाना, read ) से खोजें
शल्भ् (शल्भँ)
भ्वादिगण · आत्मनेपदी · धातुपाठ 01.0455
धात्वर्थ: कत्थने — प्रशंसा करना, शेखी मरना, आत्मस्तुति करना (to boast, to praise oneself)
कर्तरि — आत्मनेपद कर्मणि / भावे कृदन्त
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भते शल्भेते शल्भन्ते मध्यम शल्भसे शल्भेथे शल्भध्वे उत्तम शल्भे शल्भावहे शल्भामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भताम् शल्भेताम् शल्भन्ताम् मध्यम शल्भस्व शल्भेथाम् शल्भध्वम् उत्तम शल्भै शल्भावहै शल्भामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अशल्भत अशल्भेताम् अशल्भन्त मध्यम अशल्भथाः अशल्भेथाम् अशल्भध्वम् उत्तम अशल्भे अशल्भावहि अशल्भामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भेत शल्भेयाताम् शल्भेरन् मध्यम शल्भेथाः शल्भेयाथाम् शल्भेध्वम् उत्तम शल्भेय शल्भेवहि शल्भेमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भिष्यते शल्भिष्येते शल्भिष्यन्ते मध्यम शल्भिष्यसे शल्भिष्येथे शल्भिष्यध्वे उत्तम शल्भिष्ये शल्भिष्यावहे शल्भिष्यामहे
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भिता शल्भितारौ शल्भितारः मध्यम शल्भितासे शल्भितासाथे शल्भिताध्वे उत्तम शल्भिताहे शल्भितास्वहे शल्भितास्महे
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शशल्भे शशल्भाते शशल्भिरे मध्यम शशल्भिषे शशल्भाथे शशल्भिध्वे उत्तम शशल्भे शशल्भिवहे शशल्भिमहे
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अशल्भिष्ट अशल्भिषाताम् अशल्भिषत मध्यम अशल्भिष्ठाः अशल्भिषाथाम् अशल्भिध्वम् उत्तम अशल्भिषि अशल्भिष्वहि अशल्भिष्महि
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भिषीष्ट शल्भिषीयास्ताम् शल्भिषीरन् मध्यम शल्भिषीष्ठाः शल्भिषीयास्थाम् शल्भिषीध्वम् उत्तम शल्भिषीय शल्भिषीवहि शल्भिषीमहि
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अशल्भिष्यत अशल्भिष्येताम् अशल्भिष्यन्त मध्यम अशल्भिष्यथाः अशल्भिष्येथाम् अशल्भिष्यध्वम् उत्तम अशल्भिष्ये अशल्भिष्यावहि अशल्भिष्यामहि
कर्मणि प्रयोग में क्रिया कर्म के अनुसार (सकर्मक धातु), भावे प्रयोग में सदा प्रथम पुरुष एकवचन (अकर्मक धातु) — आत्मनेपद के प्रत्यय।
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भ्यते शल्भ्येते शल्भ्यन्ते मध्यम शल्भ्यसे शल्भ्येथे शल्भ्यध्वे उत्तम शल्भ्ये शल्भ्यावहे शल्भ्यामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भ्यताम् शल्भ्येताम् शल्भ्यन्ताम् मध्यम शल्भ्यस्व शल्भ्येथाम् शल्भ्यध्वम् उत्तम शल्भ्यै शल्भ्यावहै शल्भ्यामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अशल्भ्यत अशल्भ्येताम् अशल्भ्यन्त मध्यम अशल्भ्यथाः अशल्भ्येथाम् अशल्भ्यध्वम् उत्तम अशल्भ्ये अशल्भ्यावहि अशल्भ्यामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भ्येत शल्भ्येयाताम् शल्भ्येरन् मध्यम शल्भ्येथाः शल्भ्येयाथाम् शल्भ्येध्वम् उत्तम शल्भ्येय शल्भ्येवहि शल्भ्येमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शल्भिष्यते शल्भिष्येते शल्भिष्यन्ते मध्यम शल्भिष्यसे शल्भिष्येथे शल्भिष्यध्वे उत्तम शल्भिष्ये शल्भिष्यावहे शल्भिष्यामहे
प्रत्यय प्रयोग / अर्थ प्रातिपदिक / अव्यय पुंलिङ्ग स्त्रीलिङ्ग नपुंसकलिङ्ग
ल्युट् भाववाचक/करणवाचक कृदन्त शल्भन — — शल्भनम्
ण्वुल् कर्तृवाचक कृदन्त शल्भक शल्भकः शल्भिका शल्भकम्
तृच् कर्तृवाचक कृदन्त शल्भितृ शल्भिता शल्भित्री शल्भितृ
ण्यत् विध्यर्थक कृदन्त शल्भ्य शल्भ्यः शल्भ्या शल्भ्यम्
तव्य विध्यर्थक कृदन्त (करना चाहिए) शल्भितव्य शल्भितव्यः शल्भितव्या शल्भितव्यम्
अनीयर् विध्यर्थक कृदन्त शल्भनीय शल्भनीयः शल्भनीया शल्भनीयम्
क्त भूतकालिक कर्मणि कृदन्त (निष्ठा) शल्भित शल्भितः शल्भिता शल्भितम्
क्तवतु भूतकालिक कर्तरि कृदन्त (निष्ठा) शल्भितवत् शल्भितवान् शल्भितवती शल्भितवत् / शल्भितवद्
शानच् वर्तमानकालिक कृदन्त (आत्मनेपद) शल्भमान शल्भमानः शल्भमाना शल्भमानम्
क्त्वा पूर्वकालिक अव्यय (करके) शल्भित्वा — — —
ल्यप् पूर्वकालिक अव्यय, उपसर्ग-सहित (करके) प्रशल्भ्य — — —
तुमुन् निमित्तार्थक अव्यय (करने के लिए) शल्भितुम् — — —
णमुल् पूर्वकालिक/आभीक्ष्ण्य अव्यय शल्भम् — — —
घञ् भाववाचक कृदन्त शल्भ शल्भः — —
क्तिन् भाववाचक स्त्रीलिङ्ग कृदन्त शल्ब्धि — शल्ब्धिः —
क्वसु भूतकालिक (लिट्) कृदन्त शशल्भ्वस् शशल्भ्वान् शशल्भुषी शशल्भ्वत् / शशल्भ्वद्
इन कृदन्त-प्रातिपदिकों के सम्पूर्ण विभक्ति-रूप शब्द-रूपावली में देखें (जैसे क्त — भूत → पुंलिङ्ग "राम" के समान)।