२२००+ धातुओं के दसों लकारों के रूप, कर्मणि-भावे प्रयोग व कृदन्त — धातु, क्रिया-रूप (गच्छति, अकरोत् ) या अर्थ (जाना, read ) से खोजें
श्लिष् (श्लिषुँ)
भ्वादिगण · परस्मैपदी · धातुपाठ 01.0799
धात्वर्थ: दाहे — जलाना, दग्ध करना (to set on fire)
कर्तरि — परस्मैपद कर्मणि / भावे कृदन्त
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लेषति श्लेषतः श्लेषन्ति मध्यम श्लेषसि श्लेषथः श्लेषथ उत्तम श्लेषामि श्लेषावः श्लेषामः
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लेषतात् / श्लेषताद् / श्लेषतु श्लेषताम् श्लेषन्तु मध्यम श्लेष / श्लेषतात् / श्लेषताद् श्लेषतम् श्लेषत उत्तम श्लेषाणि श्लेषाव श्लेषाम
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अश्लेषत् / अश्लेषद् अश्लेषताम् अश्लेषन् मध्यम अश्लेषः अश्लेषतम् अश्लेषत उत्तम अश्लेषम् अश्लेषाव अश्लेषाम
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लेषेत् / श्लेषेद् श्लेषेताम् श्लेषेयुः मध्यम श्लेषेः श्लेषेतम् श्लेषेत उत्तम श्लेषेयम् श्लेषेव श्लेषेम
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लेषिष्यति श्लेषिष्यतः श्लेषिष्यन्ति मध्यम श्लेषिष्यसि श्लेषिष्यथः श्लेषिष्यथ उत्तम श्लेषिष्यामि श्लेषिष्यावः श्लेषिष्यामः
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लेषिता श्लेषितारौ श्लेषितारः मध्यम श्लेषितासि श्लेषितास्थः श्लेषितास्थ उत्तम श्लेषितास्मि श्लेषितास्वः श्लेषितास्मः
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम शिश्लेष शिश्लिषतुः शिश्लिषुः मध्यम शिश्लेषिथ शिश्लिषथुः शिश्लिष उत्तम शिश्लेष शिश्लिषिव शिश्लिषिम
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अश्लेषीत् / अश्लेषीद् अश्लेषिष्टाम् अश्लेषिषुः मध्यम अश्लेषीः अश्लेषिष्टम् अश्लेषिष्ट उत्तम अश्लेषिषम् अश्लेषिष्व अश्लेषिष्म
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लिष्यात् / श्लिष्याद् श्लिष्यास्ताम् श्लिष्यासुः मध्यम श्लिष्याः श्लिष्यास्तम् श्लिष्यास्त उत्तम श्लिष्यासम् श्लिष्यास्व श्लिष्यास्म
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अश्लेषिष्यत् / अश्लेषिष्यद् अश्लेषिष्यताम् अश्लेषिष्यन् मध्यम अश्लेषिष्यः अश्लेषिष्यतम् अश्लेषिष्यत उत्तम अश्लेषिष्यम् अश्लेषिष्याव अश्लेषिष्याम
कर्मणि प्रयोग में क्रिया कर्म के अनुसार (सकर्मक धातु), भावे प्रयोग में सदा प्रथम पुरुष एकवचन (अकर्मक धातु) — आत्मनेपद के प्रत्यय।
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लिष्यते श्लिष्येते श्लिष्यन्ते मध्यम श्लिष्यसे श्लिष्येथे श्लिष्यध्वे उत्तम श्लिष्ये श्लिष्यावहे श्लिष्यामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लिष्यताम् श्लिष्येताम् श्लिष्यन्ताम् मध्यम श्लिष्यस्व श्लिष्येथाम् श्लिष्यध्वम् उत्तम श्लिष्यै श्लिष्यावहै श्लिष्यामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अश्लिष्यत अश्लिष्येताम् अश्लिष्यन्त मध्यम अश्लिष्यथाः अश्लिष्येथाम् अश्लिष्यध्वम् उत्तम अश्लिष्ये अश्लिष्यावहि अश्लिष्यामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लिष्येत श्लिष्येयाताम् श्लिष्येरन् मध्यम श्लिष्येथाः श्लिष्येयाथाम् श्लिष्येध्वम् उत्तम श्लिष्येय श्लिष्येवहि श्लिष्येमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम श्लेषिष्यते श्लेषिष्येते श्लेषिष्यन्ते मध्यम श्लेषिष्यसे श्लेषिष्येथे श्लेषिष्यध्वे उत्तम श्लेषिष्ये श्लेषिष्यावहे श्लेषिष्यामहे
प्रत्यय प्रयोग / अर्थ प्रातिपदिक / अव्यय पुंलिङ्ग स्त्रीलिङ्ग नपुंसकलिङ्ग
ल्युट् भाववाचक/करणवाचक कृदन्त श्लेषण — — श्लेषणम्
ण्वुल् कर्तृवाचक कृदन्त श्लेषक श्लेषकः श्लेषिका श्लेषकम्
तृच् कर्तृवाचक कृदन्त श्लेषितृ श्लेषिता श्लेषित्री श्लेषितृ
ण्यत् विध्यर्थक कृदन्त श्लेष्य श्लेष्यः श्लेष्या श्लेष्यम्
तव्य विध्यर्थक कृदन्त (करना चाहिए) श्लेषितव्य श्लेषितव्यः श्लेषितव्या श्लेषितव्यम्
अनीयर् विध्यर्थक कृदन्त श्लेषणीय श्लेषणीयः श्लेषणीया श्लेषणीयम्
क्त भूतकालिक कर्मणि कृदन्त (निष्ठा) श्लिष्ट श्लिष्टः श्लिष्टा श्लिष्टम्
क्तवतु भूतकालिक कर्तरि कृदन्त (निष्ठा) श्लिष्टवत् श्लिष्टवान् श्लिष्टवती श्लिष्टवत् / श्लिष्टवद्
शतृ वर्तमानकालिक कृदन्त (परस्मैपद) श्लेषत् श्लेषन् श्लेषन्ती श्लेषत् / श्लेषद्
स्य-शतृ भविष्यत्कालिक कृदन्त श्लेषिष्यत् श्लेषिष्यन् श्लेषिष्यती / श्लेषिष्यन्ती श्लेषिष्यत् / श्लेषिष्यद्
क्त्वा पूर्वकालिक अव्यय (करके) श्लिष्ट्वा — — —
ल्यप् पूर्वकालिक अव्यय, उपसर्ग-सहित (करके) प्रश्लिष्य — — —
तुमुन् निमित्तार्थक अव्यय (करने के लिए) श्लेषितुम् — — —
णमुल् पूर्वकालिक/आभीक्ष्ण्य अव्यय श्लेषम् — — —
घञ् भाववाचक कृदन्त श्लेष श्लेषः — —
क्तिन् भाववाचक स्त्रीलिङ्ग कृदन्त श्लिष्टि — श्लिष्टिः —
क्वसु भूतकालिक (लिट्) कृदन्त शिश्लिष्वस् शिश्लिष्वान् शिश्लिषुषी शिश्लिष्वत् / शिश्लिष्वद्
इन कृदन्त-प्रातिपदिकों के सम्पूर्ण विभक्ति-रूप शब्द-रूपावली में देखें (जैसे क्त — भूत → पुंलिङ्ग "राम" के समान)।