२२००+ धातुओं के दसों लकारों के रूप, कर्मणि-भावे प्रयोग व कृदन्त — धातु, क्रिया-रूप (गच्छति, अकरोत् ) या अर्थ (जाना, read ) से खोजें
स्कुन्द् (स्कुदिँ)
भ्वादिगण · आत्मनेपदी · धातुपाठ 01.0009
धात्वर्थ: आप्रवणे — चलना, कूदना, ऊपर उठाना (to jump, to raise, to lift up)
कर्तरि — आत्मनेपद कर्मणि / भावे कृदन्त
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्दते स्कुन्देते स्कुन्दन्ते मध्यम स्कुन्दसे स्कुन्देथे स्कुन्दध्वे उत्तम स्कुन्दे स्कुन्दावहे स्कुन्दामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्दताम् स्कुन्देताम् स्कुन्दन्ताम् मध्यम स्कुन्दस्व स्कुन्देथाम् स्कुन्दध्वम् उत्तम स्कुन्दै स्कुन्दावहै स्कुन्दामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्कुन्दत अस्कुन्देताम् अस्कुन्दन्त मध्यम अस्कुन्दथाः अस्कुन्देथाम् अस्कुन्दध्वम् उत्तम अस्कुन्दे अस्कुन्दावहि अस्कुन्दामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्देत स्कुन्देयाताम् स्कुन्देरन् मध्यम स्कुन्देथाः स्कुन्देयाथाम् स्कुन्देध्वम् उत्तम स्कुन्देय स्कुन्देवहि स्कुन्देमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्दिष्यते स्कुन्दिष्येते स्कुन्दिष्यन्ते मध्यम स्कुन्दिष्यसे स्कुन्दिष्येथे स्कुन्दिष्यध्वे उत्तम स्कुन्दिष्ये स्कुन्दिष्यावहे स्कुन्दिष्यामहे
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्दिता स्कुन्दितारौ स्कुन्दितारः मध्यम स्कुन्दितासे स्कुन्दितासाथे स्कुन्दिताध्वे उत्तम स्कुन्दिताहे स्कुन्दितास्वहे स्कुन्दितास्महे
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम चुस्कुन्दे चुस्कुन्दाते चुस्कुन्दिरे मध्यम चुस्कुन्दिषे चुस्कुन्दाथे चुस्कुन्दिध्वे उत्तम चुस्कुन्दे चुस्कुन्दिवहे चुस्कुन्दिमहे
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्कुन्दिष्ट अस्कुन्दिषाताम् अस्कुन्दिषत मध्यम अस्कुन्दिष्ठाः अस्कुन्दिषाथाम् अस्कुन्दिध्वम् उत्तम अस्कुन्दिषि अस्कुन्दिष्वहि अस्कुन्दिष्महि
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्दिषीष्ट स्कुन्दिषीयास्ताम् स्कुन्दिषीरन् मध्यम स्कुन्दिषीष्ठाः स्कुन्दिषीयास्थाम् स्कुन्दिषीध्वम् उत्तम स्कुन्दिषीय स्कुन्दिषीवहि स्कुन्दिषीमहि
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्कुन्दिष्यत अस्कुन्दिष्येताम् अस्कुन्दिष्यन्त मध्यम अस्कुन्दिष्यथाः अस्कुन्दिष्येथाम् अस्कुन्दिष्यध्वम् उत्तम अस्कुन्दिष्ये अस्कुन्दिष्यावहि अस्कुन्दिष्यामहि
कर्मणि प्रयोग में क्रिया कर्म के अनुसार (सकर्मक धातु), भावे प्रयोग में सदा प्रथम पुरुष एकवचन (अकर्मक धातु) — आत्मनेपद के प्रत्यय।
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्द्यते स्कुन्द्येते स्कुन्द्यन्ते मध्यम स्कुन्द्यसे स्कुन्द्येथे स्कुन्द्यध्वे उत्तम स्कुन्द्ये स्कुन्द्यावहे स्कुन्द्यामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्द्यताम् स्कुन्द्येताम् स्कुन्द्यन्ताम् मध्यम स्कुन्द्यस्व स्कुन्द्येथाम् स्कुन्द्यध्वम् उत्तम स्कुन्द्यै स्कुन्द्यावहै स्कुन्द्यामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्कुन्द्यत अस्कुन्द्येताम् अस्कुन्द्यन्त मध्यम अस्कुन्द्यथाः अस्कुन्द्येथाम् अस्कुन्द्यध्वम् उत्तम अस्कुन्द्ये अस्कुन्द्यावहि अस्कुन्द्यामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्द्येत स्कुन्द्येयाताम् स्कुन्द्येरन् मध्यम स्कुन्द्येथाः स्कुन्द्येयाथाम् स्कुन्द्येध्वम् उत्तम स्कुन्द्येय स्कुन्द्येवहि स्कुन्द्येमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्कुन्दिष्यते स्कुन्दिष्येते स्कुन्दिष्यन्ते मध्यम स्कुन्दिष्यसे स्कुन्दिष्येथे स्कुन्दिष्यध्वे उत्तम स्कुन्दिष्ये स्कुन्दिष्यावहे स्कुन्दिष्यामहे
प्रत्यय प्रयोग / अर्थ प्रातिपदिक / अव्यय पुंलिङ्ग स्त्रीलिङ्ग नपुंसकलिङ्ग
ल्युट् भाववाचक/करणवाचक कृदन्त स्कुन्दन — — स्कुन्दनम्
ण्वुल् कर्तृवाचक कृदन्त स्कुन्दक स्कुन्दकः स्कुन्दिका स्कुन्दकम्
तृच् कर्तृवाचक कृदन्त स्कुन्दितृ स्कुन्दिता स्कुन्दित्री स्कुन्दितृ
ण्यत् विध्यर्थक कृदन्त स्कुन्द्य स्कुन्द्यः स्कुन्द्या स्कुन्द्यम्
तव्य विध्यर्थक कृदन्त (करना चाहिए) स्कुन्दितव्य स्कुन्दितव्यः स्कुन्दितव्या स्कुन्दितव्यम्
अनीयर् विध्यर्थक कृदन्त स्कुन्दनीय स्कुन्दनीयः स्कुन्दनीया स्कुन्दनीयम्
क्त भूतकालिक कर्मणि कृदन्त (निष्ठा) स्कुन्दित स्कुन्दितः स्कुन्दिता स्कुन्दितम्
क्तवतु भूतकालिक कर्तरि कृदन्त (निष्ठा) स्कुन्दितवत् स्कुन्दितवान् स्कुन्दितवती स्कुन्दितवत् / स्कुन्दितवद्
शानच् वर्तमानकालिक कृदन्त (आत्मनेपद) स्कुन्दमान स्कुन्दमानः स्कुन्दमाना स्कुन्दमानम्
क्त्वा पूर्वकालिक अव्यय (करके) स्कुन्दित्वा — — —
ल्यप् पूर्वकालिक अव्यय, उपसर्ग-सहित (करके) प्रस्कुन्द्य — — —
तुमुन् निमित्तार्थक अव्यय (करने के लिए) स्कुन्दितुम् — — —
णमुल् पूर्वकालिक/आभीक्ष्ण्य अव्यय स्कुन्दम् — — —
घञ् भाववाचक कृदन्त स्कुन्द स्कुन्दः — —
क्तिन् भाववाचक स्त्रीलिङ्ग कृदन्त स्कुन्ति — स्कुन्तिः —
क्वसु भूतकालिक (लिट्) कृदन्त चुस्कुन्द्वस् चुस्कुन्द्वान् चुस्कुन्दुषी चुस्कुन्द्वत् / चुस्कुन्द्वद्
इन कृदन्त-प्रातिपदिकों के सम्पूर्ण विभक्ति-रूप शब्द-रूपावली में देखें (जैसे क्त — भूत → पुंलिङ्ग "राम" के समान)।