२२००+ धातुओं के दसों लकारों के रूप, कर्मणि-भावे प्रयोग व कृदन्त — धातु, क्रिया-रूप (गच्छति, अकरोत् ) या अर्थ (जाना, read ) से खोजें
भन्द् (भदिँ)
भ्वादिगण · आत्मनेपदी · धातुपाठ 01.0012
धात्वर्थ: कल्याणे सुखे च — शुभ कर्म करना, सुखी होना (to be prosperous, to be glad, to be happy)
कर्तरि — आत्मनेपद कर्मणि / भावे कृदन्त
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्दते भन्देते भन्दन्ते मध्यम भन्दसे भन्देथे भन्दध्वे उत्तम भन्दे भन्दावहे भन्दामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्दताम् भन्देताम् भन्दन्ताम् मध्यम भन्दस्व भन्देथाम् भन्दध्वम् उत्तम भन्दै भन्दावहै भन्दामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अभन्दत अभन्देताम् अभन्दन्त मध्यम अभन्दथाः अभन्देथाम् अभन्दध्वम् उत्तम अभन्दे अभन्दावहि अभन्दामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्देत भन्देयाताम् भन्देरन् मध्यम भन्देथाः भन्देयाथाम् भन्देध्वम् उत्तम भन्देय भन्देवहि भन्देमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्दिष्यते भन्दिष्येते भन्दिष्यन्ते मध्यम भन्दिष्यसे भन्दिष्येथे भन्दिष्यध्वे उत्तम भन्दिष्ये भन्दिष्यावहे भन्दिष्यामहे
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्दिता भन्दितारौ भन्दितारः मध्यम भन्दितासे भन्दितासाथे भन्दिताध्वे उत्तम भन्दिताहे भन्दितास्वहे भन्दितास्महे
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम बभन्दे बभन्दाते बभन्दिरे मध्यम बभन्दिषे बभन्दाथे बभन्दिध्वे उत्तम बभन्दे बभन्दिवहे बभन्दिमहे
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अभन्दिष्ट अभन्दिषाताम् अभन्दिषत मध्यम अभन्दिष्ठाः अभन्दिषाथाम् अभन्दिध्वम् उत्तम अभन्दिषि अभन्दिष्वहि अभन्दिष्महि
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्दिषीष्ट भन्दिषीयास्ताम् भन्दिषीरन् मध्यम भन्दिषीष्ठाः भन्दिषीयास्थाम् भन्दिषीध्वम् उत्तम भन्दिषीय भन्दिषीवहि भन्दिषीमहि
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अभन्दिष्यत अभन्दिष्येताम् अभन्दिष्यन्त मध्यम अभन्दिष्यथाः अभन्दिष्येथाम् अभन्दिष्यध्वम् उत्तम अभन्दिष्ये अभन्दिष्यावहि अभन्दिष्यामहि
कर्मणि प्रयोग में क्रिया कर्म के अनुसार (सकर्मक धातु), भावे प्रयोग में सदा प्रथम पुरुष एकवचन (अकर्मक धातु) — आत्मनेपद के प्रत्यय।
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्द्यते भन्द्येते भन्द्यन्ते मध्यम भन्द्यसे भन्द्येथे भन्द्यध्वे उत्तम भन्द्ये भन्द्यावहे भन्द्यामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्द्यताम् भन्द्येताम् भन्द्यन्ताम् मध्यम भन्द्यस्व भन्द्येथाम् भन्द्यध्वम् उत्तम भन्द्यै भन्द्यावहै भन्द्यामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अभन्द्यत अभन्द्येताम् अभन्द्यन्त मध्यम अभन्द्यथाः अभन्द्येथाम् अभन्द्यध्वम् उत्तम अभन्द्ये अभन्द्यावहि अभन्द्यामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्द्येत भन्द्येयाताम् भन्द्येरन् मध्यम भन्द्येथाः भन्द्येयाथाम् भन्द्येध्वम् उत्तम भन्द्येय भन्द्येवहि भन्द्येमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम भन्दिष्यते भन्दिष्येते भन्दिष्यन्ते मध्यम भन्दिष्यसे भन्दिष्येथे भन्दिष्यध्वे उत्तम भन्दिष्ये भन्दिष्यावहे भन्दिष्यामहे
प्रत्यय प्रयोग / अर्थ प्रातिपदिक / अव्यय पुंलिङ्ग स्त्रीलिङ्ग नपुंसकलिङ्ग
ल्युट् भाववाचक/करणवाचक कृदन्त भन्दन — — भन्दनम्
ण्वुल् कर्तृवाचक कृदन्त भन्दक भन्दकः भन्दिका भन्दकम्
तृच् कर्तृवाचक कृदन्त भन्दितृ भन्दिता भन्दित्री भन्दितृ
ण्यत् विध्यर्थक कृदन्त भन्द्य भन्द्यः भन्द्या भन्द्यम्
तव्य विध्यर्थक कृदन्त (करना चाहिए) भन्दितव्य भन्दितव्यः भन्दितव्या भन्दितव्यम्
अनीयर् विध्यर्थक कृदन्त भन्दनीय भन्दनीयः भन्दनीया भन्दनीयम्
क्त भूतकालिक कर्मणि कृदन्त (निष्ठा) भन्दित भन्दितः भन्दिता भन्दितम्
क्तवतु भूतकालिक कर्तरि कृदन्त (निष्ठा) भन्दितवत् भन्दितवान् भन्दितवती भन्दितवत् / भन्दितवद्
शानच् वर्तमानकालिक कृदन्त (आत्मनेपद) भन्दमान भन्दमानः भन्दमाना भन्दमानम्
क्त्वा पूर्वकालिक अव्यय (करके) भन्दित्वा — — —
ल्यप् पूर्वकालिक अव्यय, उपसर्ग-सहित (करके) प्रभन्द्य — — —
तुमुन् निमित्तार्थक अव्यय (करने के लिए) भन्दितुम् — — —
णमुल् पूर्वकालिक/आभीक्ष्ण्य अव्यय भन्दम् — — —
घञ् भाववाचक कृदन्त भन्द भन्दः — —
क्तिन् भाववाचक स्त्रीलिङ्ग कृदन्त भन्ति — भन्तिः —
क्वसु भूतकालिक (लिट्) कृदन्त बभन्द्वस् बभन्द्वान् बभन्दुषी बभन्द्वत् / बभन्द्वद्
इन कृदन्त-प्रातिपदिकों के सम्पूर्ण विभक्ति-रूप शब्द-रूपावली में देखें (जैसे क्त — भूत → पुंलिङ्ग "राम" के समान)।