२२००+ धातुओं के दसों लकारों के रूप, कर्मणि-भावे प्रयोग व कृदन्त — धातु, क्रिया-रूप (गच्छति, अकरोत् ) या अर्थ (जाना, read ) से खोजें
स्फुण्ट् (स्फुटिँ)
चुरादिगण · उभयपदी · धातुपाठ 10.0005
धात्वर्थ: परिहासे (to make fun of, to laugh at, to joke)
कर्तरि — परस्मैपद कर्तरि — आत्मनेपद कर्मणि / भावे कृदन्त
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टति / स्फुण्टयति स्फुण्टतः / स्फुण्टयतः स्फुण्टन्ति / स्फुण्टयन्ति मध्यम स्फुण्टयसि / स्फुण्टसि स्फुण्टथः / स्फुण्टयथः स्फुण्टथ / स्फुण्टयथ उत्तम स्फुण्टयामि / स्फुण्टामि स्फुण्टयावः / स्फुण्टावः स्फुण्टयामः / स्फुण्टामः
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टतात् / स्फुण्टताद् / स्फुण्टतु / स्फुण्टयतात् / स्फुण्टयताद् / स्फुण्टयतु स्फुण्टताम् / स्फुण्टयताम् स्फुण्टन्तु / स्फुण्टयन्तु मध्यम स्फुण्ट / स्फुण्टतात् / स्फुण्टताद् / स्फुण्टय / स्फुण्टयतात् / स्फुण्टयताद् स्फुण्टतम् / स्फुण्टयतम् स्फुण्टत / स्फुण्टयत उत्तम स्फुण्टयानि / स्फुण्टानि स्फुण्टयाव / स्फुण्टाव स्फुण्टयाम / स्फुण्टाम
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फुण्टत् / अस्फुण्टद् / अस्फुण्टयत् / अस्फुण्टयद् अस्फुण्टताम् / अस्फुण्टयताम् अस्फुण्टन् / अस्फुण्टयन् मध्यम अस्फुण्टः / अस्फुण्टयः अस्फुण्टतम् / अस्फुण्टयतम् अस्फुण्टत / अस्फुण्टयत उत्तम अस्फुण्टम् / अस्फुण्टयम् अस्फुण्टयाव / अस्फुण्टाव अस्फुण्टयाम / अस्फुण्टाम
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयेत् / स्फुण्टयेद् / स्फुण्टेत् / स्फुण्टेद् स्फुण्टयेताम् / स्फुण्टेताम् स्फुण्टयेयुः / स्फुण्टेयुः मध्यम स्फुण्टयेः / स्फुण्टेः स्फुण्टयेतम् / स्फुण्टेतम् स्फुण्टयेत / स्फुण्टेत उत्तम स्फुण्टयेयम् / स्फुण्टेयम् स्फुण्टयेव / स्फुण्टेव स्फुण्टयेम / स्फुण्टेम
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयिष्यति / स्फुण्टिष्यति स्फुण्टयिष्यतः / स्फुण्टिष्यतः स्फुण्टयिष्यन्ति / स्फुण्टिष्यन्ति मध्यम स्फुण्टयिष्यसि / स्फुण्टिष्यसि स्फुण्टयिष्यथः / स्फुण्टिष्यथः स्फुण्टयिष्यथ / स्फुण्टिष्यथ उत्तम स्फुण्टयिष्यामि / स्फुण्टिष्यामि स्फुण्टयिष्यावः / स्फुण्टिष्यावः स्फुण्टयिष्यामः / स्फुण्टिष्यामः
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयिता / स्फुण्टिता स्फुण्टयितारौ / स्फुण्टितारौ स्फुण्टयितारः / स्फुण्टितारः मध्यम स्फुण्टयितासि / स्फुण्टितासि स्फुण्टयितास्थः / स्फुण्टितास्थः स्फुण्टयितास्थ / स्फुण्टितास्थ उत्तम स्फुण्टयितास्मि / स्फुण्टितास्मि स्फुण्टयितास्वः / स्फुण्टितास्वः स्फुण्टयितास्मः / स्फुण्टितास्मः
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम पुस्फुण्ट / स्फुण्टयाञ्चकार / स्फुण्टयामास / स्फुण्टयाम्बभूव पुस्फुण्टतुः / स्फुण्टयाञ्चक्रतुः / स्फुण्टयामासतुः / स्फुण्टयाम्बभूवतुः पुस्फुण्टुः / स्फुण्टयाञ्चक्रुः / स्फुण्टयामासुः / स्फुण्टयाम्बभूवुः मध्यम पुस्फुण्टिथ / स्फुण्टयाञ्चकर्थ / स्फुण्टयामासिथ / स्फुण्टयाम्बभूविथ पुस्फुण्टथुः / स्फुण्टयाञ्चक्रथुः / स्फुण्टयामासथुः / स्फुण्टयाम्बभूवथुः पुस्फुण्ट / स्फुण्टयाञ्चक्र / स्फुण्टयामास / स्फुण्टयाम्बभूव उत्तम पुस्फुण्ट / स्फुण्टयाञ्चकर / स्फुण्टयाञ्चकार / स्फुण्टयामास / स्फुण्टयाम्बभूव पुस्फुण्टिव / स्फुण्टयाञ्चकृव / स्फुण्टयामासिव / स्फुण्टयाम्बभूविव पुस्फुण्टिम / स्फुण्टयाञ्चकृम / स्फुण्टयामासिम / स्फुण्टयाम्बभूविम
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अपुस्फुण्टत् / अपुस्फुण्टद् / अस्फुण्टीत् / अस्फुण्टीद् अपुस्फुण्टताम् / अस्फुण्टिष्टाम् अपुस्फुण्टन् / अस्फुण्टिषुः मध्यम अपुस्फुण्टः / अस्फुण्टीः अपुस्फुण्टतम् / अस्फुण्टिष्टम् अपुस्फुण्टत / अस्फुण्टिष्ट उत्तम अपुस्फुण्टम् / अस्फुण्टिषम् अपुस्फुण्टाव / अस्फुण्टिष्व अपुस्फुण्टाम / अस्फुण्टिष्म
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्ट्यात् / स्फुण्ट्याद् स्फुण्ट्यास्ताम् स्फुण्ट्यासुः मध्यम स्फुण्ट्याः स्फुण्ट्यास्तम् स्फुण्ट्यास्त उत्तम स्फुण्ट्यासम् स्फुण्ट्यास्व स्फुण्ट्यास्म
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फुण्टयिष्यत् / अस्फुण्टयिष्यद् / अस्फुण्टिष्यत् / अस्फुण्टिष्यद् अस्फुण्टयिष्यताम् / अस्फुण्टिष्यताम् अस्फुण्टयिष्यन् / अस्फुण्टिष्यन् मध्यम अस्फुण्टयिष्यः / अस्फुण्टिष्यः अस्फुण्टयिष्यतम् / अस्फुण्टिष्यतम् अस्फुण्टयिष्यत / अस्फुण्टिष्यत उत्तम अस्फुण्टयिष्यम् / अस्फुण्टिष्यम् अस्फुण्टयिष्याव / अस्फुण्टिष्याव अस्फुण्टयिष्याम / अस्फुण्टिष्याम
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयते स्फुण्टयेते स्फुण्टयन्ते मध्यम स्फुण्टयसे स्फुण्टयेथे स्फुण्टयध्वे उत्तम स्फुण्टये स्फुण्टयावहे स्फुण्टयामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयताम् स्फुण्टयेताम् स्फुण्टयन्ताम् मध्यम स्फुण्टयस्व स्फुण्टयेथाम् स्फुण्टयध्वम् उत्तम स्फुण्टयै स्फुण्टयावहै स्फुण्टयामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फुण्टयत अस्फुण्टयेताम् अस्फुण्टयन्त मध्यम अस्फुण्टयथाः अस्फुण्टयेथाम् अस्फुण्टयध्वम् उत्तम अस्फुण्टये अस्फुण्टयावहि अस्फुण्टयामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयेत स्फुण्टयेयाताम् स्फुण्टयेरन् मध्यम स्फुण्टयेथाः स्फुण्टयेयाथाम् स्फुण्टयेध्वम् उत्तम स्फुण्टयेय स्फुण्टयेवहि स्फुण्टयेमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयिष्यते स्फुण्टयिष्येते स्फुण्टयिष्यन्ते मध्यम स्फुण्टयिष्यसे स्फुण्टयिष्येथे स्फुण्टयिष्यध्वे उत्तम स्फुण्टयिष्ये स्फुण्टयिष्यावहे स्फुण्टयिष्यामहे
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयिता स्फुण्टयितारौ स्फुण्टयितारः मध्यम स्फुण्टयितासे स्फुण्टयितासाथे स्फुण्टयिताध्वे उत्तम स्फुण्टयिताहे स्फुण्टयितास्वहे स्फुण्टयितास्महे
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयाञ्चक्रे / स्फुण्टयामास / स्फुण्टयाम्बभूव स्फुण्टयाञ्चक्राते / स्फुण्टयामासतुः / स्फुण्टयाम्बभूवतुः स्फुण्टयाञ्चक्रिरे / स्फुण्टयामासुः / स्फुण्टयाम्बभूवुः मध्यम स्फुण्टयाञ्चकृषे / स्फुण्टयामासिथ / स्फुण्टयाम्बभूविथ स्फुण्टयाञ्चक्राथे / स्फुण्टयामासथुः / स्फुण्टयाम्बभूवथुः स्फुण्टयाञ्चकृढ्वे / स्फुण्टयामास / स्फुण्टयाम्बभूव उत्तम स्फुण्टयाञ्चक्रे / स्फुण्टयामास / स्फुण्टयाम्बभूव स्फुण्टयाञ्चकृवहे / स्फुण्टयामासिव / स्फुण्टयाम्बभूविव स्फुण्टयाञ्चकृमहे / स्फुण्टयामासिम / स्फुण्टयाम्बभूविम
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अपुस्फुण्टत अपुस्फुण्टेताम् अपुस्फुण्टन्त मध्यम अपुस्फुण्टथाः अपुस्फुण्टेथाम् अपुस्फुण्टध्वम् उत्तम अपुस्फुण्टे अपुस्फुण्टावहि अपुस्फुण्टामहि
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयिषीष्ट स्फुण्टयिषीयास्ताम् स्फुण्टयिषीरन् मध्यम स्फुण्टयिषीष्ठाः स्फुण्टयिषीयास्थाम् स्फुण्टयिषीढ्वम् / स्फुण्टयिषीध्वम् उत्तम स्फुण्टयिषीय स्फुण्टयिषीवहि स्फुण्टयिषीमहि
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फुण्टयिष्यत अस्फुण्टयिष्येताम् अस्फुण्टयिष्यन्त मध्यम अस्फुण्टयिष्यथाः अस्फुण्टयिष्येथाम् अस्फुण्टयिष्यध्वम् उत्तम अस्फुण्टयिष्ये अस्फुण्टयिष्यावहि अस्फुण्टयिष्यामहि
कर्मणि प्रयोग में क्रिया कर्म के अनुसार (सकर्मक धातु), भावे प्रयोग में सदा प्रथम पुरुष एकवचन (अकर्मक धातु) — आत्मनेपद के प्रत्यय।
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्ट्यते स्फुण्ट्येते स्फुण्ट्यन्ते मध्यम स्फुण्ट्यसे स्फुण्ट्येथे स्फुण्ट्यध्वे उत्तम स्फुण्ट्ये स्फुण्ट्यावहे स्फुण्ट्यामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्ट्यताम् स्फुण्ट्येताम् स्फुण्ट्यन्ताम् मध्यम स्फुण्ट्यस्व स्फुण्ट्येथाम् स्फुण्ट्यध्वम् उत्तम स्फुण्ट्यै स्फुण्ट्यावहै स्फुण्ट्यामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फुण्ट्यत अस्फुण्ट्येताम् अस्फुण्ट्यन्त मध्यम अस्फुण्ट्यथाः अस्फुण्ट्येथाम् अस्फुण्ट्यध्वम् उत्तम अस्फुण्ट्ये अस्फुण्ट्यावहि अस्फुण्ट्यामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्ट्येत स्फुण्ट्येयाताम् स्फुण्ट्येरन् मध्यम स्फुण्ट्येथाः स्फुण्ट्येयाथाम् स्फुण्ट्येध्वम् उत्तम स्फुण्ट्येय स्फुण्ट्येवहि स्फुण्ट्येमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टयिष्यते / स्फुण्टिष्यते स्फुण्टयिष्येते / स्फुण्टिष्येते स्फुण्टयिष्यन्ते / स्फुण्टिष्यन्ते मध्यम स्फुण्टयिष्यसे / स्फुण्टिष्यसे स्फुण्टयिष्येथे / स्फुण्टिष्येथे स्फुण्टयिष्यध्वे / स्फुण्टिष्यध्वे उत्तम स्फुण्टयिष्ये / स्फुण्टिष्ये स्फुण्टयिष्यावहे / स्फुण्टिष्यावहे स्फुण्टयिष्यामहे / स्फुण्टिष्यामहे
प्रत्यय प्रयोग / अर्थ प्रातिपदिक / अव्यय पुंलिङ्ग स्त्रीलिङ्ग नपुंसकलिङ्ग
ल्युट् भाववाचक/करणवाचक कृदन्त स्फुण्टन — — स्फुण्टनम्
ण्वुल् कर्तृवाचक कृदन्त स्फुण्टक स्फुण्टकः स्फुण्टिका स्फुण्टकम्
तृच् कर्तृवाचक कृदन्त स्फुण्टितृ स्फुण्टिता स्फुण्टित्री स्फुण्टितृ
यत् विध्यर्थक कृदन्त स्फुण्ट्य स्फुण्ट्यः स्फुण्ट्या स्फुण्ट्यम्
ण्यत् विध्यर्थक कृदन्त स्फुण्ट्य स्फुण्ट्यः स्फुण्ट्या स्फुण्ट्यम्
तव्य विध्यर्थक कृदन्त (करना चाहिए) स्फुण्टितव्य स्फुण्टितव्यः स्फुण्टितव्या स्फुण्टितव्यम्
अनीयर् विध्यर्थक कृदन्त स्फुण्टनीय स्फुण्टनीयः स्फुण्टनीया स्फुण्टनीयम्
क्त भूतकालिक कर्मणि कृदन्त (निष्ठा) स्फुण्टित स्फुण्टितः स्फुण्टिता स्फुण्टितम्
क्तवतु भूतकालिक कर्तरि कृदन्त (निष्ठा) स्फुण्टितवत् स्फुण्टितवान् स्फुण्टितवती स्फुण्टितवत् / स्फुण्टितवद्
शतृ वर्तमानकालिक कृदन्त (परस्मैपद) स्फुण्टत् स्फुण्टन् स्फुण्टन्ती स्फुण्टत् / स्फुण्टद्
स्य-शतृ भविष्यत्कालिक कृदन्त स्फुण्टिष्यत् स्फुण्टिष्यन् स्फुण्टिष्यती / स्फुण्टिष्यन्ती स्फुण्टिष्यत् / स्फुण्टिष्यद्
शानच् वर्तमानकालिक कृदन्त (आत्मनेपद) स्फुण्टयमान स्फुण्टयमानः स्फुण्टयमाना स्फुण्टयमानम्
क्त्वा पूर्वकालिक अव्यय (करके) स्फुण्टित्वा — — —
ल्यप् पूर्वकालिक अव्यय, उपसर्ग-सहित (करके) प्रस्फुण्ट्य — — —
तुमुन् निमित्तार्थक अव्यय (करने के लिए) स्फुण्टितुम् — — —
णमुल् पूर्वकालिक/आभीक्ष्ण्य अव्यय स्फुण्टम् — — —
घञ् भाववाचक कृदन्त स्फुण्ट स्फुण्टः — —
क्तिन् भाववाचक स्त्रीलिङ्ग कृदन्त स्फुण्टि — स्फुण्टिः —
क्वसु भूतकालिक (लिट्) कृदन्त पुस्फुण्ट्वस् पुस्फुण्ट्वान् पुस्फुण्टुषी पुस्फुण्ट्वत् / पुस्फुण्ट्वद्
इन कृदन्त-प्रातिपदिकों के सम्पूर्ण विभक्ति-रूप शब्द-रूपावली में देखें (जैसे क्त — भूत → पुंलिङ्ग "राम" के समान)।