२२००+ धातुओं के दसों लकारों के रूप, कर्मणि-भावे प्रयोग व कृदन्त — धातु, क्रिया-रूप (गच्छति, अकरोत् ) या अर्थ (जाना, read ) से खोजें
स्फूर्छ् (स्फुर्छाँ)
भ्वादिगण · परस्मैपदी · धातुपाठ 01.0241
धात्वर्थ: विस्तृतौ — विस्तार करना (to expand, to spread)
कर्तरि — परस्मैपद कर्मणि / भावे कृदन्त
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छति स्फूर्छतः स्फूर्छन्ति मध्यम स्फूर्छसि स्फूर्छथः स्फूर्छथ उत्तम स्फूर्छामि स्फूर्छावः स्फूर्छामः
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छतात् / स्फूर्छताद् / स्फूर्छतु स्फूर्छताम् स्फूर्छन्तु मध्यम स्फूर्छ / स्फूर्छतात् / स्फूर्छताद् स्फूर्छतम् स्फूर्छत उत्तम स्फूर्छानि स्फूर्छाव स्फूर्छाम
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फूर्छत् / अस्फूर्छद् अस्फूर्छताम् अस्फूर्छन् मध्यम अस्फूर्छः अस्फूर्छतम् अस्फूर्छत उत्तम अस्फूर्छम् अस्फूर्छाव अस्फूर्छाम
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छेत् / स्फूर्छेद् स्फूर्छेताम् स्फूर्छेयुः मध्यम स्फूर्छेः स्फूर्छेतम् स्फूर्छेत उत्तम स्फूर्छेयम् स्फूर्छेव स्फूर्छेम
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छिष्यति स्फूर्छिष्यतः स्फूर्छिष्यन्ति मध्यम स्फूर्छिष्यसि स्फूर्छिष्यथः स्फूर्छिष्यथ उत्तम स्फूर्छिष्यामि स्फूर्छिष्यावः स्फूर्छिष्यामः
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छिता स्फूर्छितारौ स्फूर्छितारः मध्यम स्फूर्छितासि स्फूर्छितास्थः स्फूर्छितास्थ उत्तम स्फूर्छितास्मि स्फूर्छितास्वः स्फूर्छितास्मः
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम पुस्फूर्छ पुस्फूर्छतुः पुस्फूर्छुः मध्यम पुस्फूर्छिथ पुस्फूर्छथुः पुस्फूर्छ उत्तम पुस्फूर्छ पुस्फूर्छिव पुस्फूर्छिम
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फूर्छीत् / अस्फूर्छीद् अस्फूर्छिष्टाम् अस्फूर्छिषुः मध्यम अस्फूर्छीः अस्फूर्छिष्टम् अस्फूर्छिष्ट उत्तम अस्फूर्छिषम् अस्फूर्छिष्व अस्फूर्छिष्म
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छ्यात् / स्फूर्छ्याद् स्फूर्छ्यास्ताम् स्फूर्छ्यासुः मध्यम स्फूर्छ्याः स्फूर्छ्यास्तम् स्फूर्छ्यास्त उत्तम स्फूर्छ्यासम् स्फूर्छ्यास्व स्फूर्छ्यास्म
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फूर्छिष्यत् / अस्फूर्छिष्यद् अस्फूर्छिष्यताम् अस्फूर्छिष्यन् मध्यम अस्फूर्छिष्यः अस्फूर्छिष्यतम् अस्फूर्छिष्यत उत्तम अस्फूर्छिष्यम् अस्फूर्छिष्याव अस्फूर्छिष्याम
कर्मणि प्रयोग में क्रिया कर्म के अनुसार (सकर्मक धातु), भावे प्रयोग में सदा प्रथम पुरुष एकवचन (अकर्मक धातु) — आत्मनेपद के प्रत्यय।
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छ्यते स्फूर्छ्येते स्फूर्छ्यन्ते मध्यम स्फूर्छ्यसे स्फूर्छ्येथे स्फूर्छ्यध्वे उत्तम स्फूर्छ्ये स्फूर्छ्यावहे स्फूर्छ्यामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छ्यताम् स्फूर्छ्येताम् स्फूर्छ्यन्ताम् मध्यम स्फूर्छ्यस्व स्फूर्छ्येथाम् स्फूर्छ्यध्वम् उत्तम स्फूर्छ्यै स्फूर्छ्यावहै स्फूर्छ्यामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फूर्छ्यत अस्फूर्छ्येताम् अस्फूर्छ्यन्त मध्यम अस्फूर्छ्यथाः अस्फूर्छ्येथाम् अस्फूर्छ्यध्वम् उत्तम अस्फूर्छ्ये अस्फूर्छ्यावहि अस्फूर्छ्यामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छ्येत स्फूर्छ्येयाताम् स्फूर्छ्येरन् मध्यम स्फूर्छ्येथाः स्फूर्छ्येयाथाम् स्फूर्छ्येध्वम् उत्तम स्फूर्छ्येय स्फूर्छ्येवहि स्फूर्छ्येमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फूर्छिष्यते स्फूर्छिष्येते स्फूर्छिष्यन्ते मध्यम स्फूर्छिष्यसे स्फूर्छिष्येथे स्फूर्छिष्यध्वे उत्तम स्फूर्छिष्ये स्फूर्छिष्यावहे स्फूर्छिष्यामहे
प्रत्यय प्रयोग / अर्थ प्रातिपदिक / अव्यय पुंलिङ्ग स्त्रीलिङ्ग नपुंसकलिङ्ग
ल्युट् भाववाचक/करणवाचक कृदन्त स्फूर्छन — — स्फूर्छनम्
ण्वुल् कर्तृवाचक कृदन्त स्फूर्छक स्फूर्छकः स्फूर्छिका स्फूर्छकम्
तृच् कर्तृवाचक कृदन्त स्फूर्छितृ स्फूर्छिता स्फूर्छित्री स्फूर्छितृ
ण्यत् विध्यर्थक कृदन्त स्फूर्छ्य स्फूर्छ्यः स्फूर्छ्या स्फूर्छ्यम्
तव्य विध्यर्थक कृदन्त (करना चाहिए) स्फूर्छितव्य स्फूर्छितव्यः स्फूर्छितव्या स्फूर्छितव्यम्
अनीयर् विध्यर्थक कृदन्त स्फूर्छनीय स्फूर्छनीयः स्फूर्छनीया स्फूर्छनीयम्
क्त भूतकालिक कर्मणि कृदन्त (निष्ठा) स्फूर्ण स्फूर्णः स्फूर्णा स्फूर्णम्
क्तवतु भूतकालिक कर्तरि कृदन्त (निष्ठा) स्फूर्णवत् स्फूर्णवान् स्फूर्णवती स्फूर्णवत् / स्फूर्णवद्
शतृ वर्तमानकालिक कृदन्त (परस्मैपद) स्फूर्छत् स्फूर्छन् स्फूर्छन्ती स्फूर्छत् / स्फूर्छद्
स्य-शतृ भविष्यत्कालिक कृदन्त स्फूर्छिष्यत् स्फूर्छिष्यन् स्फूर्छिष्यती / स्फूर्छिष्यन्ती स्फूर्छिष्यत् / स्फूर्छिष्यद्
क्त्वा पूर्वकालिक अव्यय (करके) स्फूर्छित्वा — — —
ल्यप् पूर्वकालिक अव्यय, उपसर्ग-सहित (करके) प्रस्फूर्छ्य — — —
तुमुन् निमित्तार्थक अव्यय (करने के लिए) स्फूर्छितुम् — — —
णमुल् पूर्वकालिक/आभीक्ष्ण्य अव्यय स्फूर्छम् — — —
घञ् भाववाचक कृदन्त स्फूर्छ स्फूर्छः — —
क्तिन् भाववाचक स्त्रीलिङ्ग कृदन्त स्फूर्ति — स्फूर्तिः —
क्वसु भूतकालिक (लिट्) कृदन्त पुस्फूर्छ्वस् पुस्फूर्छ्वान् पुस्फूर्छुषी पुस्फूर्छ्वत् / पुस्फूर्छ्वद्
इन कृदन्त-प्रातिपदिकों के सम्पूर्ण विभक्ति-रूप शब्द-रूपावली में देखें (जैसे क्त — भूत → पुंलिङ्ग "राम" के समान)।