२२००+ धातुओं के दसों लकारों के रूप, कर्मणि-भावे प्रयोग व कृदन्त — धातु, क्रिया-रूप (गच्छति, अकरोत् ) या अर्थ (जाना, read ) से खोजें
स्फुण्ट् (स्फुटिँ)
भ्वादिगण · परस्मैपदी · धातुपाठ 01.0380
धात्वर्थ: विशरणे (to burst,to break open,to split open, to destroy, to shatter, explode)
कर्तरि — परस्मैपद कर्मणि / भावे कृदन्त
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टति स्फुण्टतः स्फुण्टन्ति मध्यम स्फुण्टसि स्फुण्टथः स्फुण्टथ उत्तम स्फुण्टामि स्फुण्टावः स्फुण्टामः
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टतात् / स्फुण्टताद् / स्फुण्टतु स्फुण्टताम् स्फुण्टन्तु मध्यम स्फुण्ट / स्फुण्टतात् / स्फुण्टताद् स्फुण्टतम् स्फुण्टत उत्तम स्फुण्टानि स्फुण्टाव स्फुण्टाम
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फुण्टत् / अस्फुण्टद् अस्फुण्टताम् अस्फुण्टन् मध्यम अस्फुण्टः अस्फुण्टतम् अस्फुण्टत उत्तम अस्फुण्टम् अस्फुण्टाव अस्फुण्टाम
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टेत् / स्फुण्टेद् स्फुण्टेताम् स्फुण्टेयुः मध्यम स्फुण्टेः स्फुण्टेतम् स्फुण्टेत उत्तम स्फुण्टेयम् स्फुण्टेव स्फुण्टेम
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टिष्यति स्फुण्टिष्यतः स्फुण्टिष्यन्ति मध्यम स्फुण्टिष्यसि स्फुण्टिष्यथः स्फुण्टिष्यथ उत्तम स्फुण्टिष्यामि स्फुण्टिष्यावः स्फुण्टिष्यामः
लुट् लकार अनद्यतन भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टिता स्फुण्टितारौ स्फुण्टितारः मध्यम स्फुण्टितासि स्फुण्टितास्थः स्फुण्टितास्थ उत्तम स्फुण्टितास्मि स्फुण्टितास्वः स्फुण्टितास्मः
लिट् लकार परोक्ष भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम पुस्फुण्ट पुस्फुण्टतुः पुस्फुण्टुः मध्यम पुस्फुण्टिथ पुस्फुण्टथुः पुस्फुण्ट उत्तम पुस्फुण्ट पुस्फुण्टिव पुस्फुण्टिम
लुङ् लकार सामान्य भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फुण्टीत् / अस्फुण्टीद् अस्फुण्टिष्टाम् अस्फुण्टिषुः मध्यम अस्फुण्टीः अस्फुण्टिष्टम् अस्फुण्टिष्ट उत्तम अस्फुण्टिषम् अस्फुण्टिष्व अस्फुण्टिष्म
आशीर्लिङ् लकार आशीर्वाद
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्ट्यात् / स्फुण्ट्याद् स्फुण्ट्यास्ताम् स्फुण्ट्यासुः मध्यम स्फुण्ट्याः स्फुण्ट्यास्तम् स्फुण्ट्यास्त उत्तम स्फुण्ट्यासम् स्फुण्ट्यास्व स्फुण्ट्यास्म
लृङ् लकार क्रियातिपत्ति (हेतुहेतुमद्भूत)
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फुण्टिष्यत् / अस्फुण्टिष्यद् अस्फुण्टिष्यताम् अस्फुण्टिष्यन् मध्यम अस्फुण्टिष्यः अस्फुण्टिष्यतम् अस्फुण्टिष्यत उत्तम अस्फुण्टिष्यम् अस्फुण्टिष्याव अस्फुण्टिष्याम
कर्मणि प्रयोग में क्रिया कर्म के अनुसार (सकर्मक धातु), भावे प्रयोग में सदा प्रथम पुरुष एकवचन (अकर्मक धातु) — आत्मनेपद के प्रत्यय।
लट् लकार वर्तमान काल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्ट्यते स्फुण्ट्येते स्फुण्ट्यन्ते मध्यम स्फुण्ट्यसे स्फुण्ट्येथे स्फुण्ट्यध्वे उत्तम स्फुण्ट्ये स्फुण्ट्यावहे स्फुण्ट्यामहे
लोट् लकार आज्ञा / प्रार्थना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्ट्यताम् स्फुण्ट्येताम् स्फुण्ट्यन्ताम् मध्यम स्फुण्ट्यस्व स्फुण्ट्येथाम् स्फुण्ट्यध्वम् उत्तम स्फुण्ट्यै स्फुण्ट्यावहै स्फुण्ट्यामहै
लङ् लकार अनद्यतन भूतकाल
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम अस्फुण्ट्यत अस्फुण्ट्येताम् अस्फुण्ट्यन्त मध्यम अस्फुण्ट्यथाः अस्फुण्ट्येथाम् अस्फुण्ट्यध्वम् उत्तम अस्फुण्ट्ये अस्फुण्ट्यावहि अस्फुण्ट्यामहि
विधिलिङ् लकार विधि / चाहिए / सम्भावना
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्ट्येत स्फुण्ट्येयाताम् स्फुण्ट्येरन् मध्यम स्फुण्ट्येथाः स्फुण्ट्येयाथाम् स्फुण्ट्येध्वम् उत्तम स्फुण्ट्येय स्फुण्ट्येवहि स्फुण्ट्येमहि
लृट् लकार सामान्य भविष्यत्
पुरुष एकवचन द्विवचन बहुवचन
प्रथम स्फुण्टिष्यते स्फुण्टिष्येते स्फुण्टिष्यन्ते मध्यम स्फुण्टिष्यसे स्फुण्टिष्येथे स्फुण्टिष्यध्वे उत्तम स्फुण्टिष्ये स्फुण्टिष्यावहे स्फुण्टिष्यामहे
प्रत्यय प्रयोग / अर्थ प्रातिपदिक / अव्यय पुंलिङ्ग स्त्रीलिङ्ग नपुंसकलिङ्ग
ल्युट् भाववाचक/करणवाचक कृदन्त स्फुण्टन — — स्फुण्टनम्
ण्वुल् कर्तृवाचक कृदन्त स्फुण्टक स्फुण्टकः स्फुण्टिका स्फुण्टकम्
तृच् कर्तृवाचक कृदन्त स्फुण्टितृ स्फुण्टिता स्फुण्टित्री स्फुण्टितृ
ण्यत् विध्यर्थक कृदन्त स्फुण्ट्य स्फुण्ट्यः स्फुण्ट्या स्फुण्ट्यम्
तव्य विध्यर्थक कृदन्त (करना चाहिए) स्फुण्टितव्य स्फुण्टितव्यः स्फुण्टितव्या स्फुण्टितव्यम्
अनीयर् विध्यर्थक कृदन्त स्फुण्टनीय स्फुण्टनीयः स्फुण्टनीया स्फुण्टनीयम्
क्त भूतकालिक कर्मणि कृदन्त (निष्ठा) स्फुण्टित स्फुण्टितः स्फुण्टिता स्फुण्टितम्
क्तवतु भूतकालिक कर्तरि कृदन्त (निष्ठा) स्फुण्टितवत् स्फुण्टितवान् स्फुण्टितवती स्फुण्टितवत् / स्फुण्टितवद्
शतृ वर्तमानकालिक कृदन्त (परस्मैपद) स्फुण्टत् स्फुण्टन् स्फुण्टन्ती स्फुण्टत् / स्फुण्टद्
स्य-शतृ भविष्यत्कालिक कृदन्त स्फुण्टिष्यत् स्फुण्टिष्यन् स्फुण्टिष्यती / स्फुण्टिष्यन्ती स्फुण्टिष्यत् / स्फुण्टिष्यद्
क्त्वा पूर्वकालिक अव्यय (करके) स्फुण्टित्वा — — —
ल्यप् पूर्वकालिक अव्यय, उपसर्ग-सहित (करके) प्रस्फुण्ट्य — — —
तुमुन् निमित्तार्थक अव्यय (करने के लिए) स्फुण्टितुम् — — —
णमुल् पूर्वकालिक/आभीक्ष्ण्य अव्यय स्फुण्टम् — — —
घञ् भाववाचक कृदन्त स्फुण्ट स्फुण्टः — —
क्तिन् भाववाचक स्त्रीलिङ्ग कृदन्त स्फुण्टि — स्फुण्टिः —
क्वसु भूतकालिक (लिट्) कृदन्त पुस्फुण्ट्वस् पुस्फुण्ट्वान् पुस्फुण्टुषी पुस्फुण्ट्वत् / पुस्फुण्ट्वद्
इन कृदन्त-प्रातिपदिकों के सम्पूर्ण विभक्ति-रूप शब्द-रूपावली में देखें (जैसे क्त — भूत → पुंलिङ्ग "राम" के समान)।