अतिविषा, स्त्री, (विषमतिक्रान्ता प्रादिसमासः । वा विषमतिक्रान्तं यया बहुव्रीहिः ।) वृक्षविशेषः । आतैष । आतैच इति भाषा । तत्पर्य्यायः । विश्वा २ विषा ३ प्रतिविषा ४ उपविषा ५ अरुणा ६ श्टङ्गी ७ महौषधं ८ । इत्यमरः ॥ काश्मीरा ९ श्वेता १० । इति रत्नमाला ॥ श्वेतकन्दा ११ भृङ्गी १२ भङ्गुरा १३ विरूपा १४ श्यामकन्दा १५ विषरूपा १६ वीरा १७ माद्री १८ श्वेत- वचा १९ अमृता २० । इति राजनिर्घण्टः ॥ तस्या गुणाः । पाचकत्वं । ग्राहित्वं । दोषनाशित्वञ्च । इति राजवल्लभः ॥ कटुत्वं । कफपित्तज्वरामा- तिसारकासविषच्छर्द्दिनाशित्वञ्च । “त्रिविधातिविषा ज्ञेया शुक्ला कृष्णा तथारुणा । रसवीर्य्यविपाकेषु निर्व्विषेव गुणाधिका” ॥ इति राजनिर्घण्टः ॥ “विषा त्वतिविषा विश्वा श्टङ्गी प्रतिविषारुणा । शुक्लकन्दा चोपविषा भङ्गुरा व्रणवल्लभा ॥ विषा सोष्णा कटुस्तिक्ता पाचनी दीपनी हरेत् । कफपित्तातिसारामविषकासवमिक्रिमीन्” ॥ इति भावप्रकाशः ॥
📄 मूल मुद्रित पृष्ठ (1-027-b) स्रोत: राधाकान्तदेव, शब्दकल्पद्रुम (1822–1858). डिजिटल संस्करण: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries — CC BY-NC-SA।