अपोह् {c1c} U. [अप-उह् or ऊह्] 1 To remove, drive or push away, dispel, take away, destroy; स हि विघ्नानपोहति Ś. 3. 1; कुसुमानि… प्रभवंत्यायुरपोहितुं यदि R. 8. 44, 54; पूर्वमुत्सवमपौहदुत्सवः (उत्तरः) 19. 5 pushed away, displaced, supplanted; V. 3. 10; अकिंचिदपि कुर्वाणः सौख्यैर्दुःखान्यपोहति [] U. 2. 19 removes; Bk. 17. 83; 15. 119; Ms. 8. 414, 11. 108; कल्पनाया अपोढः कल्पनापोढः P. II. 1. 38 Sk. removed from, or beyond, imagination. --2 To heal, cure (as illness). --3 To avoid, give up, leave; Ms. 10. 86; पंचवट्यां ततो रामः… अनपोढस्थितिस्तस्थौ R. 12. 31 not leaving (the path of) propriety. --4 To deny; स्थाप्यतेऽपोह्यते वा चेत् S. D. 730. --5 To reason, argue by way of opposing a statement.
📄 मूल मुद्रित पृष्ठ (0120-b) स्रोत: V. S. Apte, The Practical Sanskrit-English Dictionary (1890). डिजिटल संस्करण © The Sanskrit Library & Thomas Malten / Cologne Digital Sanskrit Dictionaries — CC BY-NC-SA 3.0।