नडादि पु० “नडादिभ्यः फक्” पा० गोत्रे फक्प्रत्ययनि- मित्ते पा० ग० उक्ते १ शब्दसमूहे स च गणः नड चर वक मुञ्ज इतिक इतिश उपक एक लमक शलङ्क शलङ्कञ्च सप्तल वाजप्य तिक अग्निशर्मन् वृष(गणे) ताण नर सायक दास मित्र द्वीप पिङ्गर पिङ्गल किङ्कर किङ्कल कातर कातल काश्यप काश्य काव्य अज अमुष्य कृष्णरणौ (व्राह्मण वाशिष्ठे) अमित्र लिगु चित्र कुमार क्रोष्टु क्रोष्टञ्च लोह दुर्ग स्तम्भ शिंशपा अग्र तृण शकट सुमनस् सुमत मिमत ऋच् जलब्धर अध्वर युग- न्धर हंसक दण्डिन् हस्तिन् पिण्ड पञ्चाल चमसिन् सुकृत्य स्थिरक ब्राह्मण चटक वदर अश्वल खरप लङ्क इन्ध अस्र कामुक ब्रह्मदत्त उदुम्बर शोण अलोत्त दण्डप” । नाडायनः चारायणः इत्यादि । “नडादीनां कुकच्” पा० उक्ते छप्रत्ययकुगागमनिमित्ते २ शब्दगणे च । स च गणः पा० ग० सू० उक्तो यथा नडप्लक्ष विल्व वेणु वेत्र वेतस इक्षु काष्ठ कपोत तृण क्रुञ्चा (ह्रस्वत्वञ्च) तक्षन्” नडकीयः ।
📄 मूल मुद्रित पृष्ठ (3952,b) स्रोत: तारानाथ तर्कवाचस्पति, वाचस्पत्यम् (1873–1884). डिजिटल संस्करण: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries — CC BY-NC-SA।