भर्त्ता, [ऋ] पुं, (बिभर्त्ति पुष्णाति पालयति धारय- तीति वा । भृञ् धारणपोषणयोः + “ण्वुल् तृचौ ।” ३ । १ । १३३ । इति तृच् ।) अधि- पतिः । (यथा, रघौ । १ । ७४ । “सोऽपश्यत् प्रणिधानेन सन्ततेः स्तम्भकारणम् । भावितात्मा भुवो भर्त्तुरथैनं प्रत्यबोधयत् ॥”) तत्पर्य्यायः । अधिपः २ ईशः ३ नेता ४ परि- वृढः ५ अधिभूः ६ पतिः ७ इन्द्रः ८ स्वामी ९ नाथः १० आर्य्यः ११ प्रभुः १२ ईश्वरः १३ विभुः १४ ईशिता १५ इनः १६ नायकः १७ । इति हेमचन्द्रः ॥ (विष्णुः । प्रपञ्चाधिष्टान- वत्त्वेन भरणात् ॥) धातरि पोष्टरि च त्रि । इति मेदिनी । ते, ३८ ॥ (यथा, ऋम्वेदे । १० । २२ । ३ । “भर्त्ता वज्रस्य धृष्णोः पिता पुत्त्रमिष प्रियम् ॥” विवाहितायाः पतिः । यथा, महाभारते । १ । १०४ । २८ । “भार्य्याया भरणाद्भर्त्ता पालनाच्च पतिः स्मृतः । अहं त्वां भरणं कृत्वा जात्यन्धं ससुतं तदा । नित्यकालं श्रमेणार्त्ता न भरेयं महातपः ॥”)
📄 मूल मुद्रित पृष्ठ (3-485-c) स्रोत: राधाकान्तदेव, शब्दकल्पद्रुम (1822–1858). डिजिटल संस्करण: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries — CC BY-NC-SA।