हाहाः, [स्] पुं, देवगन्धर्व्वविशेषः । इत्यमर- टीकायां भरतः ॥
हाहाः, पुं, देवगन्धर्व्वविशेषः । यथा, -- “हाहा हूहूश्चैवमाद्या गन्धर्व्वास्त्रिदिवौकसाम् ॥” इत्यमरः । १ । १ । ५५ ॥ देवतानां हाहाहूहूविश्वावसुतुम्बुरुचित्ररथ- प्रभृतयो गन्धर्व्वशब्दवाच्याः । उपास्योपासक- लक्षणसम्बन्धः । अव्युत्पन्नोऽयं हाहाशब्दः । हाहति शब्दं जहतीति त्रासुसिति हाको विच् इत्येवं व्युत्पन्ने तु शसाद्यचि धोरालोपो- ऽच्यघावित्यालोपः सात् । असि प्रत्यये हाहः- शब्दश्च सान्तोऽपि । गन्धर्व्वो हाहसि प्रोक्तो गन्धर्व्वो गायनेऽपि च । इति साहसाङ्कः । गन्धर्व्व पीतिहाहसोरिति वाचस्पतिः । हाहाशब्दोऽपि दृश्यते । हंहो हाहा हूहू च द्वौ वृषणश्चैव तुम्बुरुरिति व्याडिप्रभृतयः । इति भरतः ॥ * ॥ विस्मयशब्दे शोकशब्दे च व्य । यथा, -- “ततो हाहा कृतं सर्व्वं दैत्यसैन्यं ननाश तत् ॥ प्रहर्षञ्च परं जग्मुः सकला देवतागणाः ॥” इति मार्कण्डेयपुराणे देवीमाहात्म्ये । ३ । ४० ॥
📄 मूल मुद्रित पृष्ठ (5-533-c) स्रोत: राधाकान्तदेव, शब्दकल्पद्रुम (1822–1858). डिजिटल संस्करण: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries — CC BY-NC-SA।