1. द्विष् in comp. for द्विस् below.
2. द्विष्
cl. 2. P. Ā. द्वेष्टि, द्विष्टे (ep. also द्विषति, ˚ते; Subj. द्वेषत्, AV.; impf. अद्वेट्, 3. pl. अद्विषुर् and अद्वि˚षन्, Pāṇ. iii, 4, 112; pf. दिद्वेष, ŚBr.; aor. द्विक्षत्, ˚षत (3. sg.), AV.; fut. द्वेक्ष्यति, द्वेष्टा, Siddh.; Pāṇ. vii, 2, 10; inf. द्वेष्टुम्, MBh.; द्वेष्टोस्, ŚBr.) to hate, show hatred against (acc.; rarely dat. or gen.), be hostile or unfriendly, RV.; AV.; ŚBr.; Mn.; MBh.; Kāv. &c.; to be a rival or a match for, Kāvyād. ii, 61 : Pass. द्विष्यते; aor. अद्वेषि Gr.: Caus. द्वेषयति, Kāv. : Desid. दिद्विक्षति, ˚ते Gr.; Intens. देद्विष्यते, देद्वेष्टि or देद्विषीति Gr.
द्विष् [cf. Zd. ḍbish; Gk. ὀ-δύσ-ατο; Germ. Zwist.]
3. द्विष् (nom. द्विट्), hostility, hatred, dislike
द्विष् (also m.) foe, enemy, RV.; AV. &c.
द्विष् mfn. hostile, hating, disliking (ifc.), ŚBr.; Mn.; MBh.; Kāv. &c.
📄 मूल मुद्रित पृष्ठ (506,3)स्रोत: Monier-Williams, A Sanskrit-English Dictionary (1899). डिजिटल संस्करण: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries, University of Cologne — CC BY-NC-SA।