रुच्यं[फ्णीङ्थ्छ्ःआङ्घै१], क्ली, (रोचते इति । रुच् + “राजसूयसूर्य्य- मृषोद्येति ।” ३ । १ । ११४ । इति क्यप्प्रत्ययेन निपातितम् ।) सौवर्च्चलम् । इति राजनिर्घण्टः ॥ [1] Correction submitted by Jim Funderburk on 20160503. Reference: https://github.com/sanskrit-lexicon/CORRECTIONS/issues/291. note: by alph. order, also sense 'rocate'.
रुच्यः[फ्णीङ्थ्छ्ःआङ्घै१], पुं, (रुच् + क्यप् ।) कतकवृक्षः । शालि- धान्यम् । इति राजनिघण्टः ॥ पतिः । इति हेमचन्द्रः । ३ । १९१ ॥ सुन्दरे, त्रि । इत्यमरः ॥ (रुचिकरः । यथा, -- “पक्वं वर्णकरं रुच्यं मांसशुक्रबलप्रदम् । पित्तावरोधि वातघ्नं हृद्यं गुर्व्वनुलोमनम् ॥” इति वैद्यकराजवल्लभे द्रव्यगुणाख्यायाम् ॥) [1] Correction submitted by Jim Funderburk on 20160503. Reference: https://github.com/sanskrit-lexicon/CORRECTIONS/issues/291. note: by alph. order, also sense.
📄 मूल मुद्रित पृष्ठ (4-167-a) स्रोत: राधाकान्तदेव, शब्दकल्पद्रुम (1822–1858). डिजिटल संस्करण: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries — CC BY-NC-SA।