भयं [बिभेत्यस्मात्, भी-अपादाने अच्] 1 Fear, alarm, dread, apprehension. (oft. with abl.); भोगे रोगभयं कुले च्युतिभयं वित्ते नृपालाद्भयं Bh. 3. 35; यदि समरमपास्य नास्ति मृत्योर्भयं Ve. 3. 4. --2 Fright, terror; जगद्भयं &c. --3 A danger, risk, hazard; तावद्भयस्य भेतव्यं यावद्भयमनागतं । आगतं तु भयं वीक्ष्य नरः कुर्याद्यथोचितं H. 1. 57. --4 The sentiment of fear; see भयानक below; रौद्रशक्त्या तु जनितं चित्तवैकल्यजं भयं S. D. 6. --यः Sickness, disease. --Comp. --अन्वित, --आक्रांत
a. overcome with fear. --अपह
a. warding off or removing fear. --(हः) {1} N. of Viṣṇu. {2} a king. --आतुर, --आर्त
a. afraid, alarmed, frightened. --आवह
a. {1} causing fear, formidable. {2} risky; स्वधर्मे निधनं श्रेयः परधर्मो भयावहः Bg. 3. 35. --उत्तर
a. attended with or succeeded by fear. --एकप्रवण
a. wholly overpowered by fear. --कंपः tremour of fear. --कर (also भयंकर)
a. {1} frightening, terrible, fearful. {2} dangerous, perilous; so भयकारक, भयकृत्. --कृत्
m. N. of Viṣṇu. --डिंडिमः a drum used in battle. --त्रातृ
a. a deliverer from fear. --दर्शिन्
a. {1} fearful. {2} intimidating. --द्रुत
a. fleeing from fear, routed, put to flight. --नाशन removing fear. --(नः) N. of Viṣṇu. --प्रतीकारः warding off or removal of fears. --प्रद
a. inspiring fear, fearful, terrible. --प्रस्तावः an occasion of fear. --ब्राह्मणः a timid Brāhmaṇa, a Brāhmaṇa who, to save himself from danger, declares his [] caste relying on the inviolability of a Brāhmaṇa. --भ्रष्ट
a. put to flight. --विप्लुत
a. panic-struck. --व्यूहः a particular array of troops when they are threatened with danger. --शील
a. timid. --स्थानं, --हेतुः a cause of fear. --हर्तृ, हारिन्
a. removing fear, dispelling alarm.
📄 मूल मुद्रित पृष्ठ (0809-a) स्रोत: V. S. Apte, The Practical Sanskrit-English Dictionary (1890). डिजिटल संस्करण © The Sanskrit Library & Thomas Malten / Cologne Digital Sanskrit Dictionaries — CC BY-NC-SA 3.0।