कुट इ वैकल्ये । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (भ्वां--परं-- सकं--सेट् । इदित् ।) पञ्चमस्वरी । इ कुण्ट्यते । वैकल्यमिह विकलीकरणम् । कुण्टति जनं शोकः । इति दुर्गादासः ॥
कुट शि कौटिल्ये । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (तुदां-परं -अकं-सकञ्च-सेट् ।) शि कुटति अकुटीत् चुकोट कौटिल्यमिह कुटिलीभावः कुटिलीकरणञ्च । इति दुर्गादासः ॥
कुट क ङ प्रतापने । इति कविकल्पद्रुमः ॥ (चुरां- आत्मं--सकं--सेट् ।) पञ्चमस्वरी । क ङ कोट- यते । एषोऽन्यैर्न मन्यते । इति दुर्गादासः ॥
कुटः, पुं क्ली, (कुट + कः ।) कलशः । इत्यमरः । २ । ९ । ३२ ॥
कुटः, पुं, (कुट् + कः ।) कोटः । इति मेदिनी । गड [] इत्यादि भाषा ॥ शिलाकुट्टम् । पातरभाङ्गा हातुडी इति भाषा । वृक्षः । इति हेमचन्द्रः ॥ पर्व्वतः । इति हारावली ॥ (कुटिले त्रि, यथा, ऋगवेदे १ । ४६ । ४ । “हविषाजारो अपां पिपर्त्ति पपुरिर्नरा । पिता कुटस्य चर्षणिः” ॥)
📄 मूल मुद्रित पृष्ठ (2-136-a) स्रोत: राधाकान्तदेव, शब्दकल्पद्रुम (1822–1858). डिजिटल संस्करण: Cologne Digital Sanskrit Dictionaries — CC BY-NC-SA।